12 August 2014

ਸ਼੍ਰੀ ਮੋਹਨ ਭਾਗਵਤ ਭਈਆ ਜੀ "ਸਿੱਖ਼ ਇੱਕ ਵੱਖ਼ਰੀ ਕੌਮ ਹੈ"
-: ਗੁਰਿੰਦਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਧਨੌਲਾ 93161 76519

ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤਪਦੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਇੱਕ ਨਵੀ ਤੇ ਨਿਰਾਲੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਲਿਖਦੇ ਹਨ "ਮਾਰਿਆ ਸਿੱਕਾ ਜਗਤ ਵਿਚਿ ਨਾਨਕ ਨਿਰਮਲ ਪੰਥ ਚਲਾਇਆ" ਅਤੇ "ਸਬਦਿ ਜਿਤੀ ਸਿਧਿ ਮੰਡਲੀ ਕੀਤੋਸੁ ਅਪਣਾ ਪੰਥੁ ਨਿਰਾਲਾ" ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਚਲਤ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖਕੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਨੇ ਅੰਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮਕਾਂਡਾਂ ਵਿਚ ਫਸੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਸੇਧ ਦੇਣ ਵਾਸਤੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸੋਚ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਪਰ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਹਿੰਦੁਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੀ ਸੋਚ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਆਰੰਭ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜੋ ਅੱਜ ਤੱਕ ਨਿਰੰਤਰ ਚੱਲਿਆ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਹਿੰਦੁਤਵ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਰਮਾਤਾਂ, ਰਿੱਧੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਅਤੇ ਵਰ ਸਰਾਪ ਦੇ ਡਰਾਵੇ ਨਾਲ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦੀ ਸੋਚ ਦੇ ਵਾਰਸਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਕੇ ਨਿਰਮਲ ਪੰਥ ਦੇ ਪਥ ਤੋਂ ਥਿੜਕਉਣ ਦਾ ਆਸਫਲ ਯਤਨ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਕਾਮਯਾਬੀ ਨਾ ਮਿਲੀ ਤਾਂ ਮੁਗਲਾਂ ਦੇ ਜਾਲਮ ਹੁਕਮਰਾਨਾਂ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਕੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਪੂਰਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ। ਪਰ ਜਿਸ ਸਿੱਖੀ ਦੇ ਬੂਟੇ ਨੂੰ ਦਸ਼ਮੇਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਸਿੰਜਿਆ ਹੋਵੇ ਉਸਦੀ ਜੜ੍ਹ ਸੁਕਾਉਣੀ ਤਾਂ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਉਸਦੀ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਹੀਲੇ ਵਸੀਲੇ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋ ਗਏ ਤਾਂ ਅਖੀਰਲਾ ਰਸਤਾ ਇਹ ਅਖਿਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸਿੱਖ ਹਿੰਦੂ ਕੌਮ ਦਾ ਹੀ ਇੱਕ ਅੰਗ ਹਨ।
ਮੁਗਲਾਂ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਹਿੰਦੂ ਆਗੂ ਐਸੀ ਬਹਾਦਰੀ ਨਹੀਂ ਵਿਖਾ ਸਕਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗੁਲਾਮੀ ਦੀ ਜੰਜੀਰ ਦੀ ਕੋਈ ਕੜੀ ਢਿੱਲੀ ਪਈ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਜੰਤਰ ਮੰਤਰ ਕੰਮ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਜ਼ਾਦੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੋਵੇ? ਲੇਕਿਨ ਜਦੋਂ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਸਵਾ ਸਵਾ ਮਣ ਜਨੇਊ ਰੋਜ਼ ਉਤਰਕੇ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਇਹ ਸਿੱਖੀ ਦੇ ਉਸਰਈਏ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਨਦਰ ਹੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਪੰਡਿਤਾਂ ਦੀ ਫਰਿਆਦ ਸੁਣਦਿਆਂ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਸੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਹਾਨੀ ਵੇਖਕੇ, ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਧਰਮ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਚਾਂਦਨੀ ਚੌਕ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਕਾਂ ਦੇ ਘਾਣ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਸਤੇ ਆਪਣਾ ਸੀਸ ਕਲਮ ਕਰਵਾਉਣ ਦੇ ਅਕੀਦੇ ਨਾਲ ਚਾਲੇ ਪਾ ਦਿੱਤੇ ਸਨ। ਉਮਰ ਪੱਖੋਂ ਬਾਲ ਗੋਬਿੰਦ ਰਾਇ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵਰਜਿਆ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਬਾਪੁ ਦੇ ਉਪਕਾਰ ਨੂੰ ਸਮਝਕੇ ਜਲਦੀ ਦਿੱਲੀ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਆਖੀ। ਪਰ ਤੁਹਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ ਭਾਵ ਬਾਈਧਾਰਾਂ ਦੇ ਹਿੰਦੂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਹੀ ਗੋਬਿੰਦ ਰਾਇ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਭੰਗਾਣੀ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਯੁੱਧ ਆਰੰਭ ਦਿੱਤਾ? ਜੇ ਅਸੀਂ ਹਿੰਦੂ ਸੀ ਤਾਂ ਇਹ ਯੁੱਧ ਕਿਸ ਵਾਸਤੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ?
ਦਰਅਸਲ ਅਸੀਂ ਹਿੰਦੂ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤਾਂ ਕੁਝ ਲਾਲਚੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਅਤੇ ਪਖੰਡੀ ਡੇਰੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਿਆਸਤ ਅਤੇ ਡੇਰਾ ਚਲਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਸਾਨੂੰ ਰਲਗੱਡ ਕਰ ਰਖਿਆ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਕੁੱਝ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਕੌਮ ਦੀ ਹੈਸੀਅਤ ਵਿਚ ਹਾਂ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਪਹਿਚਾਨ ,ਵੱਖਰਾ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥ , ਵੱਖਰੇ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜ਼, ਅੱਡਰਾ ਸਭਿਆਚਾਰ ,ਦੋ ਵਾਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਆਜ਼ਾਦ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਵੀ ਕਾਇਮ ਕਰ ਚੁਕੇ ਹਾਂ, ਇੱਕ ਗੱਲ ਜਰੁਰ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਕੌਮ ਰਾਜ ਵਿਹੂਣੀ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਧਰਤੀ ਕਿਸੇ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਹੇਠ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਦੁਸ਼ਵਾਰੀਆਂ ਭਰੀ ਅਤੇ ਜਲਾਲਤੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿਚੋਂ ਗੁਜਰ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਜੇ ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੁਹਡੇ ਵਿਚੋਂ ਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਅਜਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿਰਫ ਸਾਨੂੰ ਜਰਾਇਮ ਪੇਸ਼ਾ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਕਦੇ ਨਾ ਮਿਲਦਾ ਅਤੇ ਗਾਂਧੀ ਵਰਗੇ ਹੋਸ਼ੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਵਰਗੇ ਪੈਗੰਬਰ ਨੂੰ ਭੁੱਲੜ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਕਹਿਣ ਦੀ ਕਰਤੂਤ ਨਾ ਕਰਦੇ? ਪਰ ਅਸੀਂ ਹੈ ਹੀ ਵਖਰੇ ਹਾ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇ ਤੇ ਕਿਸ ਹੈਸੀਅਤ ਵਿਚ ਆਖਦੇ ਹੋ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਕੇ ਹੀ ਚੱਲਣਾ ਪਵੇਗਾ? ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਕਿਉਂ ਵਖਰੇ ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹੋ?
ਮੈਂ ਦੀਵਾਨ ਟੋਡਰ ਮੱਲ ਜੀ, ਦੀਵਾਨ ਕੌੜਾ ਮੱਲ ਜੀ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਆਦਰਸ਼ਵਾਦੀ ਹਿੰਦੂ ਭਰਾਵਾਂ ਦਾ ਦਿਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝੀਵਾਲਤਾ ਵਾਲੀ ਮਨੁਖੀ ਕਦਰਾਂ ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰ੍ਨਾਉਂਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਸਿਜਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਲੇਕਿਨ ਇਹ ਲੇਖ ਮੈਂ ਆਰ.ਐਸ.ਐਸ. ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਉਹਨਾਂ ਵੀਰਾਂ ਵਾਸਤੇ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਗੁੰਮਰਾਹ ਕਰਕੇ ਇਹ ਭਰਮ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਜਾਂ ਕੌਮ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹਨ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਜਾਤ, ਰੰਗ, ਨਸਲ, ਧਰਮ ਜਾਂ ਇਲਾਕੇ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨਫਰਤ ਨਹੀਂ, ਜੇ ਹੈ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਜ਼ੁਲਮ , ਦੁਸ਼ਕਰਮ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਫਰਤ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੜਕਦੀ ਰਹੀ ਹੈ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵੀ ਖੜਕਦੀ ਹੀ ਰਹੇਗੀ।
ਸਾਡਾ ਤੁਹਾਡਾ ਮੇਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ? ਕੁੱਝ ਕਾਰਨ ਹਨ...
- ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਾਬਰ ਨਾਲ ਨਫਰਤ ਨਹੀਂ, ਜਹਾਂਗੀਰ ਨਾਲ ਨਫਰਤ ਨਹੀਂ, ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਨਾਲ ਨਫਰਤ ਨਹੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੀਵਾਨ ਬਣਕੇ ਆਪਣੀ ਕੌਮ ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਅਤਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿਚ ਭਾਈਵਾਲ ਰਹੇ ਹੋ? ਪਰ ਅਸੀਂ ਜ਼ੁਲਮ ਭਾਵੇਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੌਮ ਜਾਂ ਧਰਮ 'ਤੇ ਵੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਜਾਲਮ ਨੂੰ ਵੰਗਾਰਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ।
- ਸਾਡੇ ਫਲਸਫੇ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਮਨੂੰਵਾਦੀ ਬਿਰਤੀ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਕੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਸਾਡਾ ਗੁਰੂ ਦਲਿਤ ਮਰਦਾਨੇ ਮਰਾਸੀ ਨੂੰ ਗਲ ਨਾਲ ਲਾਕੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ।
- ਤੁਹਾਡੇ ਪੁਰਖੇ ਸਿੱਕਾ ਢਾਲਕੇ ਦਲਿਤਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚ ਪਾਉਂਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਗੱਲ ਵਿਚ ਕੂੱਜੇ, ਤੁਰਨ ਵੇਲੇ ਪਿਛੇ ਮੋਹੜੀ ਬੰਨ੍ਹਕੇ ਰੱਖਣੀ ਅਤੇ ਧੁੱਪ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਲੰਘਣਾ ਕਿ ਦਲਿਤ ਦਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਉੱਚ ਜਾਤੀ ਤੇ ਨਾ ਪਵੇ, ਦਲਿਤ ਨੂੰ ਮੰਜੇ ਤੇ ਨਾ ਬੈਠਣ ਦੇਣਾ, ਮੰਦਰ ਜਾਣ ਦੀ, ਧਰਮ ਕ੍ਰਮ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਕਰਨੀ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਦਸ਼ਮੇਸ਼ ਮਜ਼੍ਹਬੀ ਭਾਈ ਜੈਤੇ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾਕੇ ਆਖਦਾ ਹੈ "ਰੰਘਰੇਟੇ ਗੁਰੂ ਕੇ ਬੇਟੇ"।
- ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਪੂ ਗਾਂਧੀ, ਵੱਲਭ ਭਾਈ ਪਟੇਲ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਦੇ ਸੂਬੇ ਗੁਜਰਾਤ ਵਿਚ ਅੱਜ ਵੀ ਪੁਲਿਸ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਦੀ ਵਰਦੀ ਤੇ ਲੱਗੀ ਨਾਮ ਪਲੇਟ ਤੇ ਜਾਤੀ ਪਹਿਲੋਂ ਲਿਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ "ਜਿਵੇਂ ਸ੍ਰੀ ਲੁਹਾਰ ਰਾਮ ਚੰਦ, ਸ੍ਰੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਕਿਸ਼ੋਰੀ ਲਾਲ, ਸ੍ਰੀ ਹਰੀਜਨ ਫਲਾਨਾ ਰਾਮ, ਫਿਰ ਸਾਡਾ ਤੁਹਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕਿਵੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਸਾਡਾ ਗੁਰੂ ਤਾਂ ਆਖਦਾ ਹੈ "ਨੀਚਾ ਅੰਦਰਿ ਨੀਚ ਜਾਤਿ ਨੀਚੀ ਹੂ ਅਤਿ ਨੀਚੁ॥ ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਸਾਥਿ ਵਡਿਆ ਸਿਉ ਕਿਆ ਰੀਸ॥"
ਅਸੀਂ ਕਿਵੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੀ ਸਰਬਸਾਂਝੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨੂੰ ਛੱਡਕੇ ਅਜਿਹੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਵਾਲੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ? ਸਾਡੇ ਰਹਿਬਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ ਕਰਵਾਇਆ ਹੈ ਕਿ "ਨਾ ਹਮ ਹਿੰਦੂ ਨਾ ਮੁਸਲਮਾਨ॥ ਅਲਹ ਰਾਮ ਕੇ ਪਿੰਡੁ ਪਰਾਨ॥", "ਏਕ ਗੁਸਾਈ ਅਲਹੁ ਮੇਰਾ॥ ਹਿੰਦੂ ਤੁਰਕ ਦੁਹਾਂ ਨੇਬੇਰਾ॥" ਅਤੇ "ਹਮਰਾ ਝਗਰਾ ਰਹਾ ਨ ਕੋਊ॥ ਪੰਡਿਤ ਮੁਲਾਂ ਛਾਡੇ ਦੋਊ॥"

ਭਾਗਵਤ ਜੀ ਇਹ ਸਾਡੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਹੈ ਅਸੀਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ? ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਚੰਦੁ, ਕਦੇ ਗੰਗੂ, ਕਦੇ ਲਖਪੱਤ, ਕਦੇ ਜਸਪੱਤ, ਕਦੇ ਸੁੱਚਾ ਨੰਦ ਅਤੇ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿਚ ਗਾਂਧੀ, ਨਹਿਰੂ, ਪਟੇਲ ਅਤੇ ਹੁਣ ਇੱਕੀਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿਚ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ, ਮੋਹਨ ਭਗਵਤ ਬਣਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਦਾਰੀ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਧੋਖੇ ਦਿੰਦੇ ਰਹੇ?

ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਵੇਹੜੇ ਅੰਦਰ ਆ ਚੁਕੇ ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਜ ਸ. ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ, ਬਾਬਾ ਹਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਧੁੰਮਾਂ, (ਸੰਤ) ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਰੰਧਾਵੇ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿੱਖ ਅਖਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਅਖੌਤੀ ਸੰਤ ਮੰਡਲੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਕਰਨ ਵਿਚ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ।
ਲੇਕਿਨ ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਭੁਲੇਖਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਸਿੱਖੀ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਦੋ ਵੱਡੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਕੌਮਾਂ, ਜਿਹਨਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁਰਖੇ ਵੀ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਨੇ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਬੜੇ ਜ਼ੁਲਮ ਜਬਰ ਕਰਕੇ ਵੇਖ ਲਏ ਹੈ, ਪਰ ਅੱਜ ਸਿੱਖੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਰ ਕੋਨੇ ਵਿਚ ਅਮਰਵੇਲ ਵਾਂਗੂੰ ਫੈਲ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਸ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣਾ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਇਹ ਜਰੁਰ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਸਿੱਖ ਤੁਹਾਡਾ ਗੁਲਾਮ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਜਬਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਕਰਵਾ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਜਿਵੇ ਜੂਨ 1984 ਦਾ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਤੇ ਫੌਜੀ ਹਮਲਾ, ਫਿਰ ਦਿੱਲੀ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਨਵੰਬਰ 1984 ਦਾ ਸਿੱਖ ਕਤਲੇਆਮ ਤੇ ਡੇਢ ਦਹਾਕਾ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬੇਗੁਨਾਹ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਤਵਾਦੀ ਆਖ ਆਖ ਕੇ ਅਨਿਆਈ ਮੌਤੇ ਮਾਰਕੇ, ਸਾਡਾ ਕਰੜਾ ਇਮਤਿਹਾਨ ਲਿਆ ਹੈ। ਲੇਕਿਨ ਸਿੱਖ ਦਾ ਜਬਰ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ, ਤਾਹੀਓ ਸਿੱਖ ਮੀਰ ਮੰਨੂੰ ਦੇ ਜਬਰ ਬਾਰੇ ਆਖਦੇ ਸਨ "ਮੰਨੂੰ ਸਾਡੀ ਦਾਤਰੀ ਅਸੀਂ ਮੰਨੂੰ ਦੇ ਸੋਏ, ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਮੰਨੂੰ ਵੱਢਦਾ ਅਸੀਂ ਦੂਣ ਸਿਵਾਏ ਹੋਏ" ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਪੈਗੰਬਰ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਧਰਮ ਬਚਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਦਿੱਲੀ ਸੀਸ ਦਿੱਤਾ, ਉਸਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ?
ਸਾਨੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਉਮੀਦ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਅਕੀਦੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੀ ਸਿੱਖੀ ਬਾਰੇ ਤੁਹਡੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਹਨ, ਉਸਦਾ ਇਲਮ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਹੈ? ਪਰ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਗਲਨਾਂ, ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਸੋਂ ਬਾਹਰਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ? ਫਿਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵੱਖਰਾ ਦੇਸ਼ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਹੱਕ ਵੀ ਹੈ? ਲੇਕਿਨ ਜੇ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਿੱਖ ਇੱਕ ਮਿਸਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਦੇਣਗੇ ਕਿ ਉਸ ਰਾਜ਼ ਵਿਚ ਕਿਵੇ ਲੋਕ ਬਿਨਾ ਜਾਤੀ ਜਾਂ ਜਮਾਤੀ ਵਿਤਕਰਿਆਂ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਜੀਵਨ ਬਸਰ ਕਰਦੇ ਹਨ?
ਮੇਰੀ ਕੌਮ ਨੂੰ ਵੀ ਹੁਣ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਜਾਗਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਅੱਜ ਚੋਰ ਸੁੰਨ੍ਹ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦਾ, ਸਗੋਂ ਧਾੜਵੀ ਬਣਕੇ ਸਾਡੇ ਵੇਹੜੇ ਖੜਾ ਸਾਨੂੰ ਵੰਗਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਇਥੇ ਰਹਿਣਾਂ ਹੈ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਬਨਾਏ ਵਰਨਵਾਦੀ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਮੰਨਣਾ ਪਵੇਗਾ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮਾੜੇ ਚੰਗੇ ਦੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਖੁਦ ਚੁਕਣੀ ਪਵੇਗੀ? ਅੱਜ ਲੋਕਰਾਜ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਕੌਮ ਇੱਕ ਜੁੱਟ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਅਦਾਰਾ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਹੈ ਕਿ ਜਿਵੇ ਪ੍ਰੋ.ਦਵਿੰਦਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿਚ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਦਸਤਖਤੀ ਮੁਹਿੰਮ ਆਰੰਭ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅੱਜ ਵੀ ਇੱਕ ਦੋ ਕਰੋੜੀ ਦਸਤਖਤੀ ਮੁਹਿੰਮ ਆਰੰਭ ਕਰਕੇ ਪੰਥ ਦੀ ਪਹਿਰੇਦਾਰੀ ਦਾ ਬੀੜਾ ਚੁੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ, ਹੋਰ ਮਨੁਖੀ ਹੱਕਾਂ ਦੀ ਤਰਫਦਾਰੀ ਵਾਸਤੇ ਤੱਤਪਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਐਲਾਨਨਾਮਾਂ ਦੋ ਕਰੋੜ ਦਸਤਖਤਾਂ ਨਾਲ ਭੇਜਣਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸਾਡੇ ਗੁਰੂ ਸਹਿਬਾਨ ਸਾਡੀ ਵੱਖਰੀ ਪਹਿਚਾਨ ਅਤੇ ਨਿਰਾਲਾ ਪੰਥ ਸਾਜ ਗਏ ਹਨ ਤਾਂ ਆਰ.ਐਸ.ਐਸ. ਵਰਗੀ ਕੱਟੜਵਾਦੀ ਜਮਾਤ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਹੜੀ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਪਹਿਚਾਨ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਰੋਜ਼ ਚੈਲਿੰਜ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨਾਂ ਸਾਡੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਸਿੱਧੀ ਦਖਲ ਅੰਦਾਜੀ ਅਤੇ ਦੋ ਫਿਰਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾੜਾ ਪਾ ਕੇ ਅਮਨ ਨੂੰ ਲਾਂਬੂ ਲਾਉਣ ਦੇ ਤੁਲ ਹੈ।
ਅਜਿਹਾ ਕੁੱਝ ਦਹਾਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਹੋਇਆ ਸੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ ਮਹਾਨ ਸਿੱਖ ਵਿਦਵਾਨ ਭਾਈ ਕਾਹਨ ਸਿੰਘ ਨਾਭਾ ਜੀ ਨੇ "ਹਮ ਹਿੰਦੂ ਨਹੀਂ" ਕਿਤਾਬ ਲਿਖਕੇ ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਉਥੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਰ.ਐਸ.ਐਸ. ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਰਕੂ ਜਮਾਤਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਰਬਾਰ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਕੋਲ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖਕੇ ਭਾਈ ਕਾਹਨ ਸਿੰਘ ਨਾਭਾ ਨੇ ਦੋ ਫਿਰਕਿਆਂ ਵਿਚ ਪਾੜਾ ਪਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਭ ਪਾਸਿਓਂ ਸਿੱਖ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਤਖਤ ਸਹਿਬਾਨਾ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਪੱਖ ਨੇ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਦਲੀਲ ਨਾਲ ਸੌ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਤ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਮੰਨਿਆ ਸੀ, ਕਿ ਸਿੱਖ ਵੱਖਰੀ ਕੌਮ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਆਰ.ਐਸ.ਐਸ, ਮੋਹਨ ਭਗਵਤ ਜਾਂ ਕੋਈ ਤੋਗੜੀਆ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਨ ਦੇ ਮਸਲੇ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਕਿਉਂ ਛੇੜਣਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਹੈ ਤਾਂ ਭਾਈ ਕਾਹਨ ਸਿੰਘ ਨਾਭਾ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਪੜਕੇ ਤਸੱਲੀ ਕਰ ਲੈਣ? ਇੰਜ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਿੱਖ ਜਜਬਾਤਾਂ ਨੂੰ ਛੇੜਣਾ ਲਾਹੇਵੰਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਅਕੀਦਾ ਸਰਬਤ ਦਾ ਭਲਾ ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਲੜਨਾ ਹੈ, ਜੀਓ ਤੇ ਜਿਉਣ ਦਿਓ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਸਾਡਾ ਫਲਸਫਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹਿੰਦੂ, ਮੁਸਲਿਮ, ਇਸਾਈ, ਦਲਿਤ, ਬੋਧੀ, ਜੈਨੀ, ਯਹੂਦੀ ਨਾਲ ਨਫਰਤ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਵੱਖਰੀ ਨਿਆਰੀ ਤੇ ਨਿਰਾਲੀ ਕੌਮ ਹਾਂ।
Source :http://khalsanews.org/newspics/2014/08%20Aug%2014/13%20Aug%2014/13%20Aug%2014%20Listen%20Mohan%20Bhagwat%20-%20We%20are%20not%20Hindus%20-%20GPS%20Dhanaula.htm

12 July 2014


ਦੇਸ਼ ਦੇ ਭਗਵਾਂਕਰਨ ਵੱਲ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਦਮ
 
(ਜਸਪਾਲ ਸਿੰਘ ਹੇਰਾਂ)

 
'ਮੋਦੀ ਜੀ ਆਉਣਗੇ, ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਲਿਆਉਣਗੇ'। ਆਖ਼ਰ ਇਹ ਨਾਅਰਾ ਤਾਂ ਸੱਚਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਦੇਸ਼ ਮਹੀਨੇ 'ਚ ਹੀ ਜਾਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਪ੍ਰੰਤੂ 'ਮੋਦੀ ਜੀ ਆਉਣਗੇ ਭਗਵੇਂ ਦਿਨ ਲਿਆਉਣਗੇ', ਜ਼ਰੂਰ ਸੱਚਾ ਹੋਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ''ਹਿੰਦੂ, ਹਿੰਦੀ, ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ'' ਦੇ ਜਿਸ ਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਭਗਵਾਂ ਬ੍ਰਿਗੇਡ ਨੇ ਮੋਦੀ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸੱਨਅਤੀ ਤੇ ਧਨਾਢ ਘਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਮੱਦਦ ਨਾਲ ਦੇਸ਼ ਤੇ ਥੋਪਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਉਹ ਉਸ ਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵੱਧਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਹੈ। ਅਮਿਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਭਾਜਪਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੌਮੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਥਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੰਤੂ ਪਹਿਲਾ ਮੋਦੀ ਤੇ ਹੁਣ ਅਮਿਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵਾਂ ਬ੍ਰਿਗੇਡ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਕਿਸ ਪਾਸੇ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।
ਜਿਸ ਵਿਅਕਤੀ ਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਇਕ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਕਤਲੇਆਮ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਸੀ, ਭਗਵਾਂ ਬ੍ਰਿਗੇਡ ਨੇ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਹੱਥ ਪੂਰਾ ਟਿੱਲ ਲਾ ਕੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਵਾਂਗਡੋਰ ਫੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਿਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਇਸ ਕਤਲੇਆਮ ਲਈ ਮੋਦੀ ਦਾ ਪੂਰਾ-ਪੂਰਾ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ, ਸੋਹਰਾਬੂਦੀਨ ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਰਗੇ ਕਈ ਝੂਠੇ ਪੁਲਿਸ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਦਾ ਜੁੰਮੇਵਾਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਜਿਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੂਬੇ 'ਚੋਂ 2 ਸਾਲ ਤੜ੍ਹੀਪਾਰ ਕਰੀ ਰੱਖਿਆ, ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਭਾਜਪਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਥਾਪ ਲਿਆ ਹੈ।
ਕੀ ਘੱਟਗਿਣਤੀ ਦਾ ਕਤਲੇਆਮ, ਗੁਨਾਹ ਜਾਂ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ? ਕੀ ਦੂਜੇ ਧਰਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਵਹਾਉਣਾ, ਅਪਰਾਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ? ਜੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਕ ਅਪਰਾਧੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਥਾਪ ਦੇ ਕੇ ਭਾਜਪਾ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਕੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਹੈ? ਭਾਜਪਾ ਤੇ ਭਗਵਾਂ ਬ੍ਰਿਗੇਡ ਲਈ ਉਹੀ ਆਗੂ ਸਭ ਤੋਂ ਕਾਬਲ ਹੈ, ਜਿਹੜੇ ਦੇਸ਼ 'ਚ 'ਹਿੰਦੂ, ਹਿੰਦੀ, ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ' ਦੇ ਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਦੂਜੀਆਂ ਘੱਟਗਿਣਤੀਆਂ 'ਚ ਦਹਿਸ਼ਤ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ ਰੱਖਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹੋਵੇ। ਜਿਸ ਅਮਿਤ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ 'ਪਾਰਟੀ ਤੇ ਸਰਕਾਰ' ਇਕਸੁਰ-ਇਕਜੁੱਟ ਹੋ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਣਗੇ। ਤੇ ਕੰਮ ਕਿਹੜਾ ਕਰਨਾ ਹੈ? ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਭੁਲੇਖਾ ਨਹੀਂ... ਕੰਮ ਸਿਰਫ਼ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਦੇਸ਼ 'ਚ ਭਗਵਾਂਕਰਨ, ਨਿੱਜੀਕਰਨ ਅਤੇ ਧਨਾਢ ਧਿਰਾਂ ਦੇ ਲਾਹੇਕਰਨ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਦੇਣੀ।
ਅਸੀਂ ਮੋਦੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦਾ ਉਮੀਦਵਾਰ ਐਲਾਨੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਮਿਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਭਾਜਪਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣਨ ਤੱਕ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਘੱਟਗਿਣਤੀ 'ਚ ਵਧ ਰਹੇ ਖੌਫ਼ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਆਉਂਦੇ ਦਿਨਾਂ 'ਚ ਭਗਵਾਂਕਰਨ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਜਿਹੜੀ ਦੇਸ਼ 'ਚ ਹਿੰਦੀ ਠੋਸਣ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਦੇ ਉਭਾਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਕਿਸ ਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤੇ ਹੀ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਆਖੰਡਤਾ ਵੀ ਟਿੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਮਿਤਸ਼ਾਹ ਤੇ ਮੋਦੀ ਦਾ ਏਜੰਡਾ ਭਾਵੇਂ ਇਕ ਹੈ, ਪ੍ਰੰਤੂ ਮੋਦੀ ਨੇ 'ਹਿੰਦੂਕਰਨ' ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਆਪਣੀ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਜੁੰਮੇਵਾਰੀ ਕਾਰਣ, ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਣਾ ਸੀ, ਉਹ ਅਮਿਤ ਸ਼ਾਹ ਰਾਹੀਂ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਿਹੜੀ ਭਾਜਪਾ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ, ਪਰਿਵਾਰਵਾਦ ਅਤੇ ਦਾਗੀ ਆਗੂਆਂ ਦੇ ਖ਼ਾਤਮੇ ਦਾ ਨਾਅਰਾ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਸ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ 'ਦਾਗਦਾਰਾਂ' ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਆਖ਼ਰ ਭਾਜਪਾ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਇਸ ਨਿਯੁਕਤੀ ਨਾਲ ਕਿਹੜਾ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੋੜ੍ਹ-ਤੋੜ੍ਹ, ਕੰਮ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ, ਸਖ਼ਤ ਫੈਸਲੇ ਲੈਣ ਦਾ ਮਾਦਾ, ਕਿਸੇ ਆਗੂ 'ਚ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਪ੍ਰੰਤੂ ਇਹ ਉਸਦੀ ਯੋਗਤਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪੈਮਾਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਸਿਆਸੀ ਆਗੂ ਦੀ ਆਮ ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਉਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਗੁਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰੰਤੂ ਅੱਜ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਪਾਰਟੀ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਘੱਟਗਿਣਤੀਆਂ 'ਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ। ਅਮਿਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਏਜੰਡੇ ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਰਾਮ ਮੰਦਿਰ ਤੇ ਦੇਸ਼ 'ਚ ਹਿੰਦੂ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਤੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਦੇਸ਼ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਦੋਂ ਵੀ ਇਸ ਦੇਸ਼ 'ਚ ਘੱਟਗਿਣਤੀ ਦਾ ਸ਼ਰੇਆਮ ਕਤਲੇਆਮ ਹੋਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਕੋਹ-ਕੋਹ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੰਤੂ ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਦੇਸ਼ 'ਚ ਭਗਵਾਂਕਰਣ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ, ਹਿੰਦੀ, ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ' ਦੇ ਮਿਸ਼ਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਘੱਟਗਿਣਤੀਆਂ ਕੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ? ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਹਾਕਮਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰ ਜ਼ਰੂਰ ਸੋਚ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫ਼ਿਰ ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਅਮਿਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਥਾਂ ਪ੍ਰਵੀਨ ਤੋਗੜੀਆ ਵਰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣਾ ਲੈਣ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਣ ਵਾਲਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਚਿੜੀਆਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤਾਂ ਮਰਨਾ ਹੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

-ਜਸਪਾਲ ਸਿੰਘ ਹੇਰਾਂ
ਧੰਨਵਾਦ ਸਹਿਤ- singhsabhausa.com

source: http://www.singhsabhausa.com/fullview.php?type=article&path=3172
ਹਰਿਆਣਾਂ ਕਮੇਟੀ ਤੋਂ ਕੌਮ ਦੀਆਂ ਆਸਾਂ ,ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰਥਕਤਾ





ਕੌਮ ਤੇ ਝੁਲ ਰਹੇ ਕਾਲੇ ਝੱਖੜਾਂ  ਵਾਲੀਆਂ ਹਨੇਰੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ,  ਦੂਰ ਕਿਤੇ ਇਕ ਹਲਕੀ ਜਹੀ ਆਸ ਦੀ ਕਿਰਣ ਨਜਰ ਆਈ ,ਜਦੋਂ ਹਰਿਆਣਾਂ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਹਰਿਆਣੇ ਦੀ ਵਖਰੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਬਿਲ ਪਾਸ ਕਰ ਦਿਤਾ ।ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੈਂ ਅੰਦਰ ਇਹ ਕਮੇਟੀ ਸਿੱਖੀ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਦੀਕਲਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਬਸ਼ਰਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੈਂ ਅੰਦਰ , ਹਰਿਆਣੇ ਦੀ ਚੁਣੀ ਜਾਂਣ ਵਾਲੀ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਮੇੰਬਰ , ਵਿਦਵਾਨ, ਬੁਧੀਜੀਵੀ ਅਤੇ ਗੁਰਮਤਿ ਦੇ ਧਾਰਣੀ ਹੋਣ।ਇਹ ਵੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੇੰਬਰਾਂ ਅਤੇ ਅਹੁਦੇਦਾਰਾਂ ਕੋਲ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਗੁਰਮਤਿ ਅਨੁਸਾਰ ਫੈਸਲੇ ਕਰਨ ਦੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ , ਤਜੁਰਬਾ ਅਤੇ ਨੀਤੀ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਸਿਰਫ ਵਖਰੀ ਕਮੇਟੀ ਬਣਾਂ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਟੀਚਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਹੀ ਹੋ ਜਾਂਣੀ।

ਮੰਜਿਲ ਦਾ ਹੱਲੀ ਸਿਰਫ ਰਾਹ ਹੀ ਦਿਸਿਆ ਹੈ ,ਲੇਕਿਨ ਮੰਜਿਲ ਹੱਲੀ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਵਜਿਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਕਾਲੀਆਂ ਨੇ ਅਪਣਾਂ ਅੱਡੀ ਚੋਟੀ ਦਾ ਜੋਰ ਲਾ ਦੇਣਾਂ ਹੈ , ਇਸ ਕਮੇਟੀ ਵਿੱਚ ਘੁਸਪੈਠ ਕਰਨ ਲਈ। ਜੇ ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਕਮੇਟੀ ਵਾਂਗ, ਹਰਿਆਣੇ ਦੀ ਕਮੇਟੀ ਤੇ ਕਬਜਾਂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਰਹੇ , ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਉੱਦਮ ਅਜਾਂਈ  ਤਾਂ ਜਾਵੇਗਾ ਹੀ, ਬਲਕਿ ਸਿੱਖੀ ਲਈ ਇਸ ਦੇ ਸਿੱਟੇ  ਹੋਰ ਵੱਧ ਖਤਰਨਾਕ ਅਤੇ ਭਇਆਨਕ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਕਿ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ਤਕ ਸਿੱਖੀ ਨੂੰ ਅਪਣੇ ਮਨਸੂਬਿਆ ਲਈ ਵਰਤਨ ਲਈ ਇਕ ਪੂਰੀ ਬੇਲਟ , ਅਕਾਲੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ ।

ਇਸ ਵੇਲੇ ਸਿੱਖੀ ਉਤੇ ਸਭਤੋਂ ਵੱਡਾ ਖਤਰਾ ਅਕਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ  ਭਾਈਵਾਲ ਆਰ. ਐਸ ਐਸ. ਕੋਲੋਂ ਹੈ। ਆਰ. ਐਸ. ਐਸ. ਦਾ ਅਜੇੰਡਾ  ਸਿੱਖੀ ਦੀ ਹਰ ਉਸ ਚੀਜ ਨੂੰ ਨੇਸਤੇਨਾਬੂਦ ਕਰ ਦੇਣਾਂ ਹੈ , ਜੋ ਸਿੱਖੀ ਦੀ ਵਖਰੀ ਹੋਂਦ ਨੂੰ ਦਰਸਾਂਉਦੀ  ਹੈ। ਸਿੱਖੀ ਦੀ ਵਖਰੀ ਪਛਾਂਣ ਅਤੇ ਸਵੈਮਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ , ਨਾਨਕ ਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ ਦਾ ਜੋ ਹਸ਼ਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੀਤਾ, ਉਹ  ਸਭ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਹੈ। ਅਕਾਲੀ ਅਤੇ ਟਕਸਾਲੀ , ਉਹ ਹਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਜੋ ਆਰ. ਐਸ . ਐਸ ਚਾਂਉਦਾ ਹੈ। ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਕਾਲੀਆ ਨੂੰ  ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ , ਸਿਰਫ ਤੇ ਸਿਰਫ ਸੱਤਾ ਦਾ ਸੁੱਖ ।ਕੁਰਸੀਆਂ ਖਾਤਰ ਇਹ ਸਿੱਖੀ ਨੂੰ ਗਿਰਵੀ ਰੱਖ ਚੁਕੇ  ਨੇ। ਕੁਰਸੀ ਦੀ ਖਾਤਿਰ ਇਹ ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਵਰਗੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਦਾਰੇ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਨੂੰ ਵਰਤ ਰਹੇ ਨੇ। ਇਹ ਲੋਗ ਰਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਿੱਖੀ ਦੀ ਵਖਰੀ ਹੋਂਦ ਨੂੰ ਜੜ੍ਹੋ ਮਿਟਾ ਦੇਣਾਂ ਚਾਂਉਦੇ ਹਨ । ਕਾਫੀ ਹਦ ਤਕ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਾਮਯਾਬ ਵੀ ਹੋ ਚੁਕੇ ਹਨ।

ਦਮਦਮੀ ਟਕਸਾਲ ਉੱਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਬਜਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਧੂੰਮੇ ਵਰਗਾ ਸ਼ੱਕੀ ਕਿਰਦਾਰ ਵਾਲਾ ਬੰਦਾ ਉਸ ਦਾ ਮੁਖੀ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣ ਗਇਆ ? ਇਹ ਅਚਾਨਕ ਕਿਥੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ?  ਭੋਲੇ ਭਾਲੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ  ਤਾਂ ਇਸ ਦੀ   ਸਮਝ ਵੀ ਨਹੀ ਹੈ ।ਇਹ ਧੂੰਮਾਂ ਕਿਥੋ ਆਇਆ ਅਤੇ ਸਿੱਖੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਕੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਅਤੇ ਯੋਗਦਾਨ ਹੈ ? ਇਹ ਤਾਂ ਅੱਜ ਤਕ ਕਿਸੇ ਸਿੱਖ ਨੇ ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਪੱਛਣ ਦੀ ਹਿੱਮਤ ਤਕ ਨਹੀ ਕੀਤੀ। "ਸੰਤ ਸਮਾਜ" ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਹੀ ਗੁਰਮਤਿ ਅਨੁਸਾਰ ਗੈਰ ਸਿਧਾਂਤਕ ਹੈ , ਸਿੱਖੀ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਸਵਾਰ ਹੋ  ਗਇਆ ? ਇਹ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀ। ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਧਾ ਸੁਆਮੀ ਡੇਰੇ ਤੇ ,ਉਸ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨਾਲ ਆਰ,ਐਸ .ਐਸ .ਮੁਖੀ ਮੋਹਨ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਗੁਪਤ ਮੀਟਿੰਗ ਹੋਈ ,।ਇਹ  ਸਿੱਖੀ ਉਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਬੁਰੇ ਵਕਤ ਦਾ ਸਾਫ ਸੰਕੇਤ ਹੈ । ਅਕਾਲੀ ਅਤੇ ਟਕਸਾਲੀ ,ਆਰ. ਐਸ. ਐਸ. ਦਾ ਪੱਖ ਹੀ ਤਾਂ ਪੂਰ  ਰਹੇ ਨੇ।  ਨਾਲ ਹੀ ਹੁਣ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਡੇਰੇ ਵੀ ਇਸ ਕਮ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਚੜ੍ਹ ਕੇ  ਕੇਟਾਲਿਸਟ ਦੀ ਭੂਮੀਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ  ਤਿਆਰ ਬਰ ਤਿਆਰ ਬੈਠੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਰ. ਐਸ ਐਸ. ਇਹ ਮਹੋਲ ਬਨਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਬਸ ਪਲੀਤਾ ਲਗਣ ਦੀ ਦੇਰ ਹੈ , ਭਾਂਬੜ ਬਲਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੇਰ ਨਹੀ ਲਗਣੀ। ਸਿੱਖੀ ਚਹੁਆਂ ਪਾਸਿਉ ਘਿਰ ਚੁਕੀ ਹੈ।ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਪਤਿਤ ਨੌਜੁਆਨ ਵੈਸੇ ਵੀ ਸਿੱਖੀ ਤੋਂ ਮੂਹ ਮੋੜ ਚੁਕਾ ਹੈ। ਗੁਰਮਤਿ ਤੋਂ ਅਨਜਾਨ ਬਚੀ ਖੁਚੀ ਸਿੱਖ ਜਵਾਨੀ "ਸਾਂਝੀਵਾਲਤਾ" ਅਤੇ "ਹਿੰਦੂ ਸਿੱਖ ਭਾਈਚਾਰੇ" ਅਤੇ "ਸਭਿਆਚਾਰ"   ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਅਨਮਤਿ ਵਿੱਚ ਰਲ ਗਡ ਕੀਤੀ ਜਾ ਚੁਕੀ ਹੈ । ਵਿਰੋਧੀ ਬੜਾ ਜਾਬਰ ਅਤੇ ਨੀਤੀਵਾਨ ਹੈ । ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਨਾਂ ਏਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਂ ਨੀਤੀ।ਸੱਤਾ ਦੀ ਪਾਵਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਹੈ।  ਅੱਸੀ ਨਿਹੱਥੇ ਹਾਂ, ਮਾਰੇ ਜਾਵਾਂਗੇ , ਇਕ ਇਕ ਕਰਕੇ । ਜੇ ਇਕੱਠੇ ਨਾਂ ਹੋਏ।

ਹਰਿਆਣਾਂ ਕਮੇਟੀ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲੋਗ ਫਿਰ ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਦੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਦੀ ਦੁਹਾਈ ਦੇ ਕੇ,  ਦਿੱਲੀ ਕਮੇਟੀ ਵਾਂਗ ਅਪਣੇ ਪੁਰਾਨੇ ਹੱਥਕੰਡੇ ਅਜਮਾਂਣ ਗੇ।ਨਲਵੀ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਝੀੰਡਾ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਸਕੱਤਰੇਤ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਉਣਗੇ ਅਤੇ ਛੇਕਣ ਦਾ ਪੂਰਾ ਇੰਤਜਾਮ ਕਰਨਗੇ । ਫਿਰ ਇਹ ਕੱਚੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ  ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ  ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਗੁਮਰਾਹ ਕਰਨ ਗੇ ਕਿ, " ਇਹ ਲੋਗ ਤਾਂ ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਤੋਂ ਬਾਗੀ ਹਨ।ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਸ਼ਰੀਕ ਕਮੇਟੀ ਬਣਾਂ ਕੇ ਪੁਰਾਤਨ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਨਾਲ ਧ੍ਰੋਹ ਕੀਤਾ ਹੈ ,ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਸਦਕਾ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ"  ਆਦਿਕ।

ਨਲਵੀ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਝੀੰਡਾ ਸਾਹਿਬ ਪੰਥ ਦਰਦੀ ਹਨ । ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅਥਕ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਮੇਹਨਤ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬਿਲ ਪਾਸ ਹੋ ਸਕਿਆ ।ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪੱਖੋਂ  ਬਹੁਤ  ਮਾਹਿਰ ਨਾਂ ਹੋਣ , ਲੇਕਿਨ ਗੁਰਮਤਿ ਦੇ ਜਾਨਕਾਰ ਜਰੂਰ  ਹਨ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਸਰਨਾਂ ਭਰਾ ਭਾਵੇ ਗੁਰਮਤਿ ਦੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਜਾਨਕਾਰ ਨਹੀ ਹਨ ਲੇਕਿਨ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪੈੰਤਰੇ ਬਾਜੀਆਂ ਦੀ ਸੋਝੀ ਰਖਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਇਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ ਚੱਲਣ ਤਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਨੀਤੀ ਕਮ ਕਰ ਜਾਵੇ। ਸਰਨਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਦਿੱਲੀ ਖੁਸਣ ਦੀ ਵਜਿਹ ਹੀ ਇਹ ਰਹੀ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਕੜ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਗੁਰਮਤਿ ਅਤੇ ਸਿਧਾਂਤਕ ਪੱਖੌ ਕਮਜੋਰ ਦਿੱਸੇ ।  ਸਕੱਤਰੇਤ ਵਿੱਚ ਗੇੜੇ ਤੇ ਗੇੜਾ ਮਾਰਨਾਂ ਅਤੇ "ਸਕੱਤਰੇਤ ਜੂੰਡਲੀ" ਨੂੰ "ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬਾਨ" ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਦੇਣਾਂ , ਉਹ ਅਪਣੀ ਨੀਤੀ ਸਮਝਦੇ ਰਹੇ ਲੇਕਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਹ ਨੀਤੀ ਵੀ ਕਿਸੇ ਕਮ ਨਾਂ ਆ ਸਕੀ , ਕਿਉ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਸਕੱਤਰੇਤ ਜੂੰਡਲੀ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਬੁਰਛਾਗਰਦੀ ਹੋਰ ਵਧ ਗਈ । ਹੁਣ ਜੇ ਝੀੰਡਾ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਨਲਵੀ ਸਾਹਿਬ ਵੀ ਇਸ "ਜੂੰਡਲੀ" ਨੂੰ "ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬਾਨ" ਅਤੇ "ਸਕੱਤਰੇਤ" ਨੂੰ "ਅਕਾਲ ਤਖਤ" ਦਾ ਦਰਜਾ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਕਾਲ ਕੋਠਰੀ ਵਿੱਚ ਹਾਜਰੀਆਂ ਭਰਦੇ ਨੇ ਤਾਂ ਜਾਗਰੂਕ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਸੁਨੇਹਾ ਨਹੀ ਜਾਵੇਗਾ। ਬਹੁਤਿਆਂ ਪ੍ਰਧਾਨਾਂ ਦੀ ਕਮਜੋਰੀ ਹੀ ਇਹ ਹੂੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਪਣੀ ਕੁਰਸੀ ਬਚਾਉਣ ਲਈ  "ਸਕੱਤਰੇਤ" ਨੂੰ "ਅਕਾਲ ਤਖਤ " ਦਾ ਸ਼ਰੀਕ ਬਣਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੁਰਛਾਗਰਦਾਂ ਦੇ ਕੂੜ ਨਾਮਿਆਂ ਨੂੰ "ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਦਾ ਹੁਕਮਨਾਮਾਂ" ਸਾਬਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਰਨਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਪਣੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਕੜ ਦਾ ਲਾਭ ਇਸ ਕਮੇਟੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਕੇ ਦੇੰਦੇ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਜੋ ਗਲਤੀਆਂ ੳਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋਬਾਰਾ ਨਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਜੇ ਹਰਿਆਣਾਂ ਕਮੇਟੀ ਮਜਬੂਤ ਹੋਵੇਗੀ ਤਾਂ ਦਿੱਲੀ ਵੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇਗੀ।

ਸਰਨਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਦਾ ਦਿੱਲੀ ਕਮੇਟੀ ਵਿੱਚ ਹਾਰਨਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਖਦਾਈ ਨਹੀ ਸੀ,  ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਰਨਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਰਨ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦਾ ਦਿੱਲੀ ਕਮੇਟੀ ਹੱਥੋ ਨਾਨਕ ਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ ਦਾ ਭੋਗ ਪਾ ਦੇਣਾਂ  ਦੁਖਦਾਈ ਸੀ।ਮੂਲ ਨਾਨਕ ਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ ਦੇ ਕਤਲ ਪਿਛੋਂ , ਇਕ ਦਿੱਲੀ ਸਿੱਖ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈ ਸੀ , ਜੋ ਮੂਲ ਨਾਨਕ ਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ ਤੇ ਪਹਿਰਾ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ। ਸਰਨਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ ਨਾਨਕ ਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ ਤੇ ਡੱਟ ਕੇ ਪਹਿਰਾ ਦਿਤਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਪਧਰ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਛਾਪ ਛਾਪ ਕੇ ਵੰਡਦੇ ਰਹੇ।ਮੂਲ ਨਾਨਕ ਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਗੁਰਪੁਰਬ ਮਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ।  ਅਖੀਰਲੇ ਸਮੈਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜਰੂਰ ਥਿੜਕ ਗਏ ਅਤੇ ਅਪਣੇ ਗਲਤ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਜਾਂ ਬੁਰਛਾਗਰਦਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਆਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਗ੍ਰਾਂਦਾ ਅਤੇ ਕੁਝ ਦਿਹਾੜੇ ਬਿਕ੍ਰਮੀ ਜੰਤਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮਣ ਲਏ। ਇਹ ਨੀਤੀ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੁਨੀਤੀ ਹੀ ਬਣਕੇ ਨਿਬੜੀ। ਮੁਡਲੇ ਤੌਰ ਤੇ , ਹਰਿਆਣਾਂ ਕਮੇਟੀ ਨੂੰ ਹੁਣ ਤਿਨ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਅਧਾਰ ਬਨਾਉਣਾਂ ਪਵੇਗਾ ਐਸੀ ਮੇਰੀ ਨਿਜੀ ਸੋਚ ਹੈ ।

ਪਹਿਲਾ ਕਿ  ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਾਂ, ਲੇਕਿਨ ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਤੇ ਕਾਬਿਜ ਸਿਆਸੀ ਮੁਹਰਿਆਂ ਦੇ ਕੂੜ ਨਾਮਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀ "ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਦਾ ਹੁਕਮਨਾਮਾਂ" ਨਹੀ ਮਣਦੇ । ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਨੂੰ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਿਆਸੀ ਮੁਹਰਿਆਂ ਤੋਂ ਅਜਾਦ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਇਕ ਮੁਹਿਮ ਛੇੜਨੀ ਪਵੇਗੀ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣੇ ਦੇ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਅੱਜ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦੇਣਾਂ ਪਵੇਗਾ ਤਾਂ ਕਿ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਸਿੱਖ ਸੋਚ ਵਿਚ ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੈਠ ਜਾਵੇ ਕਿ ਹਰ ਸਿੱਖ ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੇ ਲੇਕਿਨ ਉਥੇ ਬੈਠੇ ਸਿਆਸੀ ਮੁਹਰਿਆਂ ਦੇ ਕੂੜ ਨਾਮਿਆਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਅਹਮਿਅਤ ਨਹੀ ਦਿੰਦਾ।ਇਸ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਅਕਾਲੀਏ ਇਹ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਗੇ ਕਿ ਇਹ ਕਮੇਟੀ ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਤੋਂ ਬਾਗੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਵਿਪਰੀਤ ਅਸਰ ਹਰਿਆਣੇ ਦੇ ਸਿੱਖਾਂ ਤੇ ਨਹੀ ਹੋਵੇਗਾ ।
ਦੂਜਾ: ਮੂਲ ਨਾਨਕ ਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ ਦਾ ਕਤਲ ਹੀ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਅਤੇ ਅਕਾਲੀਆਂ ਦਾ ਸਭਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨੇਗੇਟਿਵ ਪੱਖ ਹੈ, ਜਿਸਤੇ ਪਹਿਰਾ ਦੇ ਕੇ ਘਰ ਘਰ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਪਹੂੰਚਾਣਾਂ ਪਵੇਗਾ ਕਿ ਇਹ ਸਿੱਖੀ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਹੋਂਦ  ਅਤੇ ਸਵੈਮਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।ਹਰ ਸਿੱਖ ਦਾ ਫਰਜ ਹੈ ਕਿ ਅਪਣੀ ਵੱਖਰੀ ਹੋੰਦ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਾਨਕ ਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ ਜੋ ਇਕ  ਕੌਮੀ ਦਸਤਾਵੇਜ ਹੈ , ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰੇ। ਇਸ ਨਾਲ ਆਰ. ਐਸ. ਐਸ. ਅਤੇ ਅਕਾਲੀਆ ਦੀ ਇਹ ਕਰਤੂਤ  ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨੇਗੇਟਿਵ ਸੰਦੇਸ਼ ਬਣਕੇ ਉਭਰੇਗੀ ।
ਤੀਜਾ : ਇਹ ਬਿਲ ਪਾਸ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਬੀ. ਜੇ. ਪੀ. ਦੇ ਲੀਡਰਾਂ ਨੇ ਹਰਿਆਣਾਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਤੋਂ ਵਾਕ ਆਉਟ ਕੀਤਾ ਸੀ।ਇਸ ਗਲ ਤੋਂ ਹੀ ਅੰਦਾਜਾ ਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਕਾਲੀ ਅਤੇ ਬੀ.ਜੇ.ਪੀ. ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਐਸੀ ਚੀਜ ਨੂੰ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਨਹੀ ਆਉਣ ਦੇਣਾਂ ਚਾਂਉਦੇ,ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਅਜਾਦ ਅਤੇ ਵਖਰੀ ਹੈਸਿਅਤ  ਨੂੰ ਦਰਸਾਂਉਦੀ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਵੀ ਹਰਿਆਣੇ ਦੇ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿਚ ਜਾਂਣਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।ਜੇ ਇਹੋ ਜਹੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਬਣਾਂ ਕੇ ਇਹ ਕਮੇਟੀ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਂਉਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਕੌਮ ਲਈ ਜਰੂਰ ਲਾਹੇਵੰਦ ਹੋ ਸਕੇਗੀ।

-ਇੰਦਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕਾਨਪੁਰ

10 July 2014


ਗਿਆਨੀ ਗੁਰਬਚਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਭਾਈ ਪੂਰਨ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ

-: ਅਤਿੰਦਰ ਪਾਲ ਸਿੰਘ ਸਾਬਕਾ ਐਮ.ਪੀ.
"ਰਾਜੇ ਪਾਪ ਕਮਾਂਵਦੇ ਉਲਟੀ ਵਾੜ ਖੇਤ ਕਉ ਖਾਈ॥
ਪਰਜਾ ਅੰਧੀ ਗਿਆਨ ਬਿਨ ਕੂੜ ਕੁਸਤ ਮੁਖਹੁ ਅਲਾਈ॥”
ਕੀ ਗਿਆਨੀ ਗੁਰਬਚਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਖ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਰਕਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ ?
23 ਜੂਨ 2014 ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ‘ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਕੋਸ਼’ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਪ੍ਰਣਵ ਮੁਖਰਜੀ ਨੇ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ। ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਸਮਾਗਮ ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਹਿੰਦੁਤਵਾ ਨੂੰ ਅਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਮਨੋਬਿਰਤੀ ਨਾਲ ਇਉਂ ਉਲੀਕਿਆਂ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿ "ਹਿੰਦੁਤਵਾ ਭਾਰਤ” ਦੀ ਛਾਪ ਹਿਤ "ਹਿੰਦੀ, ਹਿੰਦੂ, ਹਿੰਦੂਸਤਾਨ” ਦੀ ਮਾਣਤਾ ਅਧੀਨ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵੀ ਵਡੇਰੀ ਹਿੰਦੂ ਗਲਵਕੜੀ ਦੇ ਫੰਦੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਸੁਧਾਰਵਾਦੀ ਲਹਿਰ ਵਜੋਂ ਲੈ ਲਿਆ ਜਾਵੇ।
ਇਸੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਦੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ "ਖ਼ਾਲਸਾ ਪੰਥ” ਅਤੇ "ਸਿੱਖ ਧਰਮ” ਨਾਲ ਸਿੱਧੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨਿਭਾਉਣ ਅਤੇ ਬੀਜ ਨਾਸ਼ ਕਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਵੈ ਸਿੱਧ ਹੋ ਚੁਕੇ ਦੋਸ਼ੀਆਂ, ਸ੍ਰੀ ਲਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਡਵਾਨੀ, ਸ੍ਰੀ ਕਰਨ ਸਿੰਘ ‘ਡੋਗਰਾ’, ਭਾਰਤੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਸੁਪ੍ਰੀਮ ਕਮਾਂਡਰ ਸ੍ਰੀਮਾਨ ਪ੍ਰਣਵ ਮੁਖਰਜੀ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਸਵਾਮੀ ਚਿੰਦਾਨੰਦ ਸਰਵਸਤੀ ਦੇ "ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਕੋਸ਼” ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਸਿੱਖ ਕ
ੌਮ ਦੇ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਦੇ ਜੱਥੇਦਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਲਈ ਸਦਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਬੜੀ ਮੰਦ ਭਾਗੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖ਼ਾਲਸਾ ਪੰਥ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਦੋਖੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨਾਲ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਵੀ ਹੋਏ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਗਾਣ ‘ਜਣ ਗਣ ਮਣ…’ ਦੇ ਮੌਕੇ ਸਾਵਧਾਨ ਪੁਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਖੜ ਕੇ ਡੋਗਰਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਕਮੀਨੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਗੱਦਾਰੀ ਦੇ ਵਾਰਸ ਸ੍ਰੀ ਕਰਨ ਸਿੰਹੁ, ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਹਿਤ ਅਰੰਭੇ ਜੂਨ 84 ਦੇ ਸੁਪ੍ਰੀਮ ਕਮਾਂਡਰ ਅਤੇ ਜੂਨ ਤੇ ਨਵੰਬਰ 84 ਵਿੱਚ ਸਿੱਧੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਭਾਜਪਾਈ ਲੀਡਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕੋ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਖੜ ਕੇ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਸਮੁੱਚੇ ਖ਼ਾਲਸਾ ਪੰਥ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕਾਲਖ ਮਲ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ, ਖ਼ਾਲਸਾ ਪੰਥ ਹਾਲੇ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਹੀ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੰਨਦਾ ਰਹੇਗਾ ਪਰ ਸੱਤਾਧਾਰੀ ਅਕਾਲੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਤਖ਼ਤਾਂ ਦੇ ਜੱਥੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਕੀ ਵਿਹਾਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ‘ਕਲੀਨ ਚਿਟ’ ਨਹੀਂ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ? ਪੰਥ ਨੂੰ ਗੁਮਰਾਹ ਕਰਨ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਂਝ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਹਨ ! ਜੱਥੇਦਾਰ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੀ ਅੱਡਰੀ, ਵਿਲੱਖਣ ਅਤੇ ਸੁਤੰਤਰ ਹਸਤੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਦੇ ਕੌਮੀ ਹਿਤਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁਧ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਕਰਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪਾਉਣ ਕਰਕੇ "ਪੰਥ ਖ਼ਾਲਸਾ” ਦੀ ਅਜ਼ਾਦ ਹਸਤੀ, ਅਣਖ ਸਵੈਮਾਨ ਅਤੇ ਹੋਂਦ ਨੂੰ ਕਰਾਰੀ ਸੱਟ ਵੱਜੀ ਹੈ। 
ਖ਼ਾਲਸਾ ਪੰਥ ਦੀ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਵਰੋਸਾਈ ਤਖ਼ਤ ਦੀ ਸੱਤਾ ਨੇ ਆਮ ਕਰਕੇ ਬਣ ਚੁਕੀ ਉਸੇ ਆਮ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸਿੱਖ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਵਿਚਲੀ ਅਲਾਮਤ ਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਤੱਖ ਪ੍ਰਮਾਣ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਆਪਣੇ ਸਿੱਧਾਂਤਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਮਰਿਆਦਾਵਾਂ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਕੌਮੀ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਰਹਿਤਾਂ, ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਸਵੈ-ਮਾਣ, ਅਣਖ ਅਤੇ ਗੌਰਵ ਨੂੰ ਤਿਆਗਦੇ ਹੋਏ ਨਿਜ ਲਈ ਚੌਧਰ, ਸੱਤਾ, ਸ਼ੋਹਰਤ, ਦਬਦਬੇ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਮਗਰ ਉੱਲਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਕੀ ਅਜਿਹੀਆਂ ਅਲਾਮਤਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਆਸੀ, ਧਾਰਮਿਕ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਸਭਿਅਕ ਆਗੂ ਚੁਣਨੇ ਅਤੇ ਬਨ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ? ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖ ਇਸ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਅਮਲ ਕਰਨ। ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਸਮੇਤ ਸਭ ਤਖ਼ਤਾਂ ਦੇ ਜਿੰਮੇਵਾਰ ਆਗੂਆਂ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰਾ ਸਾਹਿਬ ਸਮੇਤ ਸਭ ਧਾਰਮਿਕ ਅਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲੋਂ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਸਮੇਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਮੇਟੀਆਂ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਜਿਹੀ ਕਰਨੀ ਅਤੇ ਮਨੋਬਿਰਤੀ ਨੂੰ ਕੀ ਸੁਧਾਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ ?
ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਵੱਲੋਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਖ਼ਤਾਂ ਦੇ ਜੱਥੇਦਾਰ ਸਾਹਿਬਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਾਰ ਬਾਰ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸ੍ਰੀ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬਾਨਾਂ ਦੀ, ਧਰਮ ਦੀ ਅਤੇ ਖ਼ਾਲਸਾ ਪੰਥ ਦੀ ਮਾਣ ਮਰਿਆਦਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੌਰਵ ਨੂੰ, ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਹਸਤੀ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ। ਤਖ਼ਤਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਜੇ ਸਿੱਖ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਰਹਿਣ ਤਾਂ ਕੀ ਤਖ਼ਤਾਂ ਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਜਿੰਮੇਵਾਰ ਪਦਵੀ ਧਾਰੀਆਂ ਦਾ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਫ਼ਰਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬਾਨਾਂ ਦੀ ਗੌਰਵਸ਼ਾਲੀ ਪਰੰਪਰਾ, ਧਰਮ, ਮਰਿਆਦਾ, ਰਹਿਤ, ਕਰਨੀ, ਆਚਰਣ ਅਤੇ ਪੰਥ ਖ਼ਾਲਸਾ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਰਹਿਣ ? ਜੇ ਸਿੱਖ ਤਖ਼ਤਾਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦੇਹਿ ਹਨ ਤਾਂ ਫਿਰ ਕੀ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬਾਨਾਂ ਦੇ ਪਦਵੀ ਧਾਰੀ ਵੀ ਖ਼ਾਲਸਾ ਪੰਥ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦੇਹਿ ਨਹੀਂ ਹਨ ? ਇੱਕ ਨਿਮਾਣਾ ਜਿਹਾ ਸਿੱਖ ਆਪਣੀ ਸੰਪੂਰਨ ਨਿਸ਼ਠਾ, ਅਟੁੱਟ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜਵਾਬ ਦਾਰੀ "ਗੁਰੂ ਪੰਥ-ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ” ਜੀ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਤੇ ਗੁਰੂ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਗਤੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬਾਨਾਂ ਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਪਦਵੀ ਧਾਰੀ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਤੋਂ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤਾਤੇ ਇਹ ਪੁੱਛਣਾ ਆਪਣੀ ਅਰਦਾਸ "ਰਹਿਤ ਦਾਨ, ਬਿਬੇਕ ਦਾਨ, ਵਿਸਾਹ ਦਾਨ, ਭਰੋਸਾ ਦਾਨ,… ਮਤਿ ਉੱਚੀ…,” ਦੇ ਇਸ ਫ਼ਰਜ਼ ਦਾ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਨਾਲ ਨਿਰਬਾਹ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬਾਨ ਦਾ ਜਾਨਾਂ ਕਿਵੇਂ ਅਤੇ ਕਿਉਂ ਉਚਿਤ ਹੈ ? ਜੇ ਨਾ ਜਾਂਦੇ ਤਾਂ ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਦਾ ਕੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਜਾਣਾ ਸੀ ? ਜਾਣ ਨਾਲ ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ ਹੈ ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਭਰਪਾਈ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਵ ਹੈ ? ਜਾਂ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਵਾਕੇ ਹੀ ਖ਼ਾਲਸਾ ਪੰਥ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫ਼ਖਰ ਯੋਗ ਕਾਮਯਾਬੀ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ ? ਦਾਸ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੀਆਂ ਆਚਰਣਕ, ਸਿਧਾਂਤਕ, ਕੂਟਨੀਤਕ, ਮਰਿਆਦਕ ਅਣਖ ਹੀਣਤਾ ਜਿਹੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਦੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮਸਾਰ ਹੋ ਕੇ ਲਹੂ ਦੇ ਘੁਟ ਪੀਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। 
ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੈ "ਕੀਤਾ ਕਰਣਾ ਕਹਿਆ ਕਥਨਾ ਭਰਿਆ ਭਰਿ ਭਰਿ ਧੋਵਾਂ ॥ਆਪਿ ਨ ਬੁਝਾ, ਲੋਕ ਬੁਝਾਈ, ਐਸਾ ਆਗੂ ਹੋਵਾ ॥ ਨਾਨਕ ਅੰਧਾ ਹੋਇ ਕੈ ਦਸੇ ਰਾਹੈ, ਸਭਸੁ ਮੁਹਾਏ ਸਾਥੈ ॥ ਅਗੈ ਗਇਆ ਮੁਹੇ ਮੁਹਿ ਪਾਇ, ਸੁ ਐਸਾ ਆਗੂ ਜਾਪੈ ॥2॥(ਪੰਨਾ 140) ਪ੍ਰੋ. ਸਾਹਿਬ ਸਿੰਘ ਜੀ "ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਦਰਪਣ” ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ ਅਰਥ ਇੰਝ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਅਰਥ :-ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਹਾਂ ਹੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ (ਭਾਵ, ਮੇਰੀ ਆਤਮਕ ਹਸਤੀ ਹੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਣੀ), ਤਾਂ ਮੈਂ (ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ) ਉਪਦੇਸ਼ ਕੀਹ ਕਰਾਂ? (ਅੰਦਰ) ਕੋਈ ਆਤਮਕ ਗੁਣ ਨਾਹ ਹੁੰਦਿਆਂ ਕਿਤਨਾ ਕੁਝ ਬਣ ਬਣ ਕੇ ਵਿਖਾਵਾਂ? ਮੇਰਾ ਕੰਮ-ਕਾਰ, ਮੇਰਾ ਬੋਲ-ਚਾਲ-ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਮੰਦੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਨਾਲ) ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਕਦੇ ਮੰਦੇ ਪਾਸੇ ਡਿੱਗਦਾ ਹਾਂ ਤੇ (ਕਦੇ ਫੇਰ ਮਨ ਨੂੰ) ਧੋਣ ਦਾ ਜਤਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ । ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪ ਨੂੰ ਹੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਈ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, (ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿਚ) ਹਾਸੋ-ਹੀਣਾ ਆਗੂ ਹੀ ਬਣਦਾ ਹਾਂ ।ਹੇ ਨਾਨਕ! ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਾਥ ਨੂੰ ਲੁਟਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ । ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਕੇ ਮੂੰਹੋਂ ਮੂੰਹ ਉਸ ਨੂੰ (ਜੁੱਤੀਆਂ) ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਦੋਂ ਅਜੇਹਾ ਆਗੂ (ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿਚ) ਉੱਘੜਦਾ ਹੈ ।2।”
ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਾਰਤੀ ਆਗੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਪੰਥ ਖ਼ਾਲਸਾ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਨਾਲ ਗੱਦਾਰੀਆਂ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸਿੱਖ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਤਥ ਅਜਿਹੇ ਵੀ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ।ਆਪਣੀ ਉਪਰੋਕਤ ਵਿਚਾਰ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਕੌਮ ਨੂੰ ਸੁਚੇਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦਾਸ ਕੁਝ ਪਰਮਾਣ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਕੁ ਇੰਝ ਹਨ: 
1. ਡੋਗਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ "ਸਿੱਖ ਰਾਜ” ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਏ ਖ਼ਾਲਸਾ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਦੀ ਗੱਦਾਰੀ ਕੀਤੀ ਉਸ ਦੇ ਲਿਖਤ ਤੱਥ ਸਿੱਖਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਰਹੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਕੈਪਟਨ ਮੂਰੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ ‘ਹਿਸਟਰੀ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ’ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਲਿਖਿਆ ਕਿ "ਮੁਦਕੀ ਅਤੇ ਫ਼ਿਰੋਜਪੁਰ ਦੀ ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਵਰਨਰ ਜਨਰਲ ਲਾਰਡ ਹਾਰਡਿੰਗ ਸਿੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਬਿਨਾ ਸ਼ਰਤ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਹੁ, ਲਾਲ ਸਿੰਹੁ ਅਤੇ ਤੇਜ ਸਿੰਹੁ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਾਸ ਬੁਲਾ ਭੇਜਿਆ।…ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਮਝੌਤਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਫੌਜਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤੋਪਾਂ, ਹੋਰ ਨਫ਼ਰੀ ਗੋਲਾ ਬਾਰੂਦ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਓਦੋਂ ਤਕ ਜੰਗ ਰੋਕੀ ਜਾਵੇ……ਇਹ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਅਤੇ ਗਵਰਨਰ ਜਨਰਲ ਲਾਰਡ ਹਾਰਡਿੰਗ ਵਿਚਕਾਰ ਸਮਝੌਤਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਛਿੜ ਜਾਵੇਗੀ ਤਾਂ ਓਦੋਂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਹੁ ‘ਖ਼ਾਲਸਾ ਫੌਜ” ਦੀ ਰਸਦ ਖਾਣ ਪੀਣ ਅਤੇ ਗੋਲਾ ਬਾਰੂਦ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਲਾਈਨ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ’। ਅੰਗਰੇਜ਼ ਨੂੰ ਜਿਤਾਉਣ ਦੇ ਇਵਜ਼ ਵਿੱਚ, "ਗਵਰਨਰ ਜਰਨਲ ਲਾਰਡ ਹਾਰਡਿੰਗ ਵੱਲੋਂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਹੁ ਨੂੰ ਇਹ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਇਕਰਾਰਨਾਮਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਦੇ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੰਮੂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਇਲਾਕਾ "ਸਿੱਖ ਰਾਜ” ਨਾਲੋਂ ਤੋੜ ਕੇ ‘ਗੱਦਾਰੀ ਦੇ ਇਨਾਮ’ ਵਜੋਂ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਹੁ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ”। "ਖ਼ਾਲਸਾ ਫੌਜਾਂ” ਦੇ ਹਿੰਦੂ ਜਰਨੈਲ ਡੋਗਰਾ ਲਾਲ ਸਿੰਹੁ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਗੱਦਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਦੋ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਏਲਚੀ ਸ੍ਰੀ ਸੁਮਸ਼ੂਦੀਨ ਰਾਹੀਂ ਮੇਜਰ ਲਾਰੰਸ ਨੂੰ ਖ਼ਾਲਸਾ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤਫ਼ਸੀਲ, ਮੋਰਚੇਬੰਦੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਭੇਜ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। 
ਕੈਪਟਨ ਮੂਰੇ ਦੀ ਲਿਖਤ ਪੁਸਤਕ ‘ਹਿਸਟਰੀ ਆਫ਼ ਦਿ ਇੰਡੀਆ’ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਜੰਮੂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਇਸ ਝੂਠ ਦਾ ਸਪਸ਼ਟ ਤੱਥਾਂ ਸਮੇਤ ਖੰਡਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਝੂਠ ਸਾਬਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸ੍ਰੀ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਹੁ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਲੱਖਾਂ ਰੁਪਿਆ ਵਿੱਚ ਜੰਮੂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਰਾਜ ਖ਼ਰੀਦਿਆ ਸੀ।ਇਸੇ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਲੇਖ ਇੰਝ ਕਰਦਾ ਹੈ- "ਸਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਜਰਨੈਲਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਸਮਝੌਤਾ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਸਮਝੌਤੇ ਤੋਂ ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਿੰਦੋਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਰਾਜ ਕਿਸ ਨਿਵਾਣ ਤਕ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਸੀ।” ਹਿੰਦੋਸਤਾਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਗ਼ੱਦਾਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਘਟਨਾ ਸੀ।ਜਦੋਂ ਸਿੱਖ ਜਰਨੈਲ ਸਰਦਾਰ ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ ਅਟਾਰੀਵਾਲਾ ਵੱਲੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਫੌਜ ਦੇ ਜਰਨੈਲ ਸਰ ਰਾਬਰਟ ਡਿੱਕ ਨੂੰ ਮਾਰ ਮੁਕਾਇਆ ਤਾਂ ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਫੌਜ ਨੂੰ ਗਵਰਨਰ ਜਰਨਲ ਲਾਰਡ ਹਾਰਡਿੰਗ ਨਾਲ ਹੋਏ ਲਿਖਤ ਸਮਝੌਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸ੍ਰੀ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਹੁ, ਸ੍ਰੀ ਲਾਲ ਸਿੰਹੁ, ਸ੍ਰੀ ਤੇਜ ਸਿੰਹੁ ਨੇ ਸਤਲੁਜ ਦਾ ਪੁਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਖ਼ਾਲਸਾ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਰਾਸ਼ਨ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਗੋਲਾ ਬਾਰੂਦ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਲਾਈਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬੰਦ ਕਰ ਚੁਕੇ ਸਨ। ਜਿਹੜਾ ਗੋਲਾ ਬਾਰੂਦ ਪਿਆ ਸੀ ਉਸ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗ ਲਾ ਕੇ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਸਿੱਖ ਫੌਜੀਆਂ ਨੇ ਸਤਲੁਜ ਵਿੱਚ ਛਾਲਾਂ ਮਾਰੀਆਂ ਤਾਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਈ ਵਿਉਂਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਲੁਜ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਤੋਪਾਂ ਨਾਲ ਗੋਲੇ ਵਰਸਾ ਕੇ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਵਿਛਾ ਦਿੱਤਿਆਂ। ਸਤਲੁਜ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੱਥਾਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਇਤਿਹਾਸ ਕਾਰ ਕਨਿੰਘਮ, ਜੋ ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਤੌਰ ਕੈਪਟਨ ਜੰਗ ਲੜਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ "ਹਿਸਟਰੀ ਆਫ਼ ਦੀ ਸਿੱਖਸ” ਵਿੱਚ ਇੰਝ ਕਰਦਾ ਹੈ "ਸਿੱਖ ਜਰਨੈਲਾਂ (ਹਿੰਦੂ ਡੋਗਰਿਆਂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਹੁ, ਸ੍ਰੀ ਲਾਲ ਸਿੰਹੁ, ਸ੍ਰੀ ਤੇਜ ਸਿੰਹੁ) ਦੀਆਂ ਗ਼ੱਦਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਾਰਨ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਹੁਤ ਨਾਜ਼ਕ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਪਰ ਅਜਿਹੇ ਨਾਜ਼ਕ ਹਾਲਾਤ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕਿਸੀ ਵੀ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਨੇ ਹਥਿਆ ਸੁੱਟ ਕੇ ਹਾਰ ਮੰਨਣੀ ਕਬੂਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।”  ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੱਥਾਂ ਦੀ ਹੀ ਮਜ਼ੀਦ ਪੁਸ਼ਟੀ ਮੇਜਰ ਐਡਮਜ਼ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ "ਐਪੀਸੋਡਜ਼ ਆਫ ਐਂਗਲੋ ਇੰਡੀਅਨ ਹਿਸਟਰੀ” ਵਿੱਚ ਇੰਝ ਕਰਦੇ ਹਨ "ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ (ਹਿੰਦੂ ਡੋਗਰਿਆਂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਹੁ, ਸ੍ਰੀ ਲਾਲ ਸਿੰਹੁ, ਸ੍ਰੀ ਤੇਜ ਸਿੰਹੁ) ਜਰਨੈਲਾਂ ਨੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਭੱਜ ਕੇ ਸਤਲੁਜ ਦਾ ਪੁਲ ਤੋੜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਗੱਦਾਰੀ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਨੱਕੋਂ ਨੱਕ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।” ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸ੍ਰੀ ਹੈਕੀਥ ਪੀਅਰਸਨ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ "ਹੀਰੋ ਆਫ਼ ਡੇਲੀ” ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੱਥਾਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈ "ਸਿੱਖ ਜਰਨੈਲਾਂ (ਹਿੰਦੂ ਡੋਗਰਿਆਂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਹੁ, ਸ੍ਰੀ ਲਾਲ ਸਿੰਹੁ, ਸ੍ਰੀ ਤੇਜ ਸਿੰਹੁ) ਦੀ ਗ਼ੱਦਾਰੀ ਕਾਰਨ, ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੀ ਹਾਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਫਿਰ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।” 
ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਗ਼ੱਦਾਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਵੀਂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਪੱਧਰ ਦੀ ਖਰੀਦ ਫ਼ਰੋਖ਼ਤ ਅਤੇ ਗੱਦਾਰੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਜਿਹਾ ਘਿਣਾਉਣਾ ਸਮਝੌਤਾ ਅਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਕੋਈ ਮਿਸਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ । ਚੜ੍ਹਦੇ 1846 ਵਿਚਲੀ ਇਸ ਇਖਲਾਕ ਹੀਣੇ, ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਦੀ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਵਿੱਚ "ਗ਼ੱਦਾਰੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵਿਕਾਊਪਨ” ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਅਕ੍ਰਿਤਘਣਤਾ ਵਾਲੀ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਘਟਨਾ ਮੰਨਿਆਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸਵੈ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪਹਿਲੀ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਲ਼ੇ ਹੋ।
2. ਆਪਣੇ ਹੀ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਿਹੱਥੇ ਸ਼ਹਿਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਵੇਂ ਪੱਧਰ ਦੀ ਮੱਕਾਰੀ ਭਰਪੂਰ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਦੂਜਾ ਰਿਕਾਰਡ ਵੀ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਸੁਪ੍ਰੀਮ ਕਮਾਂਡਰ ਦੀ ਕਲਗੀ ਤੇ ਹੀ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਰਮ "ਸਿੱਖ ਸਭਿਅਤਾ” ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਕੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਪਰ ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੀ ਸਮੁੱਚੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਉਂ ਘੇਰਾ ਬੰਦੀ ਕਰਕੇ ਬੀਜ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਦੇਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਜੂਨ 84 ਨੂੰ ਚਾੜ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਹਿਟਲਰ ਨੇ ਘੇਰ ਕੇ ਕੈਦ ਕੀਤੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਗੈਸ ਚੈਂਬਰ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਕੇ ਮਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇਹ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਜਨੂਨੀ ਵਰਦੀ ਧਾਰੀ ਫੌਜੀਆਂ ਤੋਂ ਕਰਵਾਇਆ। ਇਹ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਉਵੇਂ ਦੀ ਹੀ ਘੇਰਾ ਬੰਦੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਘੱਲੂਘਾਰੇ ਵੇਲੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਦਾਸ ਨੇ ਇਸ ਜੂਨ 84 ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਘੱਲੂਘਾਰੇ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਇਹ ਕਾਰਵਾਈ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਮੁਕਾਉਣ ਦੀ ਉਹੀ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੈ ਅਤੇ ਰਹੇਗੀ ਜਿਵੇਂ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਸਵਾ ਮਨ ਜੰਞੂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਤੋਲਦਾ ਸੀ। ਪਿੰਡਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁਣ ਚੁਣ ਕੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ ਅਤੇ ਸਾਬਤ ਸੂਰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਲ ਕੇਸਰੀ ਕੇਸਕੀ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲਿਆਂ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਨੀਮ ਫੌਜੀ ਦਲਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਰਾਹੀਂ ਕਰਵਾਇਆ। ਇਸ ਨੂੰ ਖ਼ਾਲਸਾ ਪੰਥ ਰਹਿੰਦੀ ਸ੍ਰਿਸਟੀ ਤਕ ਮੁਆਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਏਗਾ।
ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਮਾਦਾਪ੍ਰਸਤੀ ਦੀ ਨਿੱਜ ਪੱਖੀ ਸਵਾਰਥਤਾ ਅਤੇ ਗਰਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਜਕੜ ਕੇ ਕੌਮ ਪ੍ਰਸਤੀ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਜਿਹੇ ਅਤੇ ਅਕਾਲੀ ਆਗੂਆਂ ਦੀਆਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਕਰਨੀਆਂ ਕਰਕੇ ਭੁੱਲ ਚੁਕੀ ਹੈ।ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਚੇਤੇ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਮਨੋਰਥ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਹੀ ਜੂਨ 84 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੂਟ ਦੇ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜਾਬਰ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਰਿਬੈਰੋ ਅਤੇ ਗਿੱਲ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਵਿਚਲੇ ‘ਸਿੱਖ ਸਾਇਕੀ’ ਰੱਖਦੇ 10% ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਕੱਢੇ ਗਏ ਸਨ। ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ ਸਿੱਖ ਭਰਤੀ 3% ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰ ਤਕ ਕਰ ਦੇਣ ਲਈ 1987 ਵਿੱਚ 2000 ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੈਰ ਸਿੱਖ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਦੀ ਭਰਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜੋ ਸਿੱਖਾ ਲਈ ਉਪਰੋਕਤ ਇਰਾਦਿਆਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਾਸਤੇ ‘ਜੱਲਾਦ’ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ। ਆਈ.ਪੀ.ਐਸ. ਅਤੇ ਪੀ.ਸੀ.ਐਸ. ਰੈਂਕ ਦੇ ‘ਸਿੱਖ ਸਾਇਕੀ’ ਰੱਖਦੇ ਅਫਸਰਾਂ ਨੂੰ ਰੌਲ਼ਿਆਂ ਗਿਆ ਤੇ ਜਿੰਮੇਵਾਰ ਪਦਾਂ ਤਕ ਨਹੀਂ ਅਪੜ੍ਹਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਇਹ ਵਿਹਾਰਕ ਨੀਤੀ ਬਣਾਈ ਗਈ। ਜੋ ਅੱਜ ਤਕ ਅਕਾਲੀ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਕਰਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲੀ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਖੁਦ ਹੀ ਖੜ ਗਏ ਹੋ ! 
3. ਸ੍ਰੀ ਕਰਨ ਸਿੰਹੁ ਦੇ ਹੀ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ ਹਿੰਦੂ ਸਮਾਜ ਦੇ ਡੋਗਰਾ ਹਿੰਦੂ ਰਾਜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਪਰਤਾਪ ਸਿੰਹੁ ਨੇ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਨ 1905 ਤੋਂ 1909 ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਹੁ ਨੇ ਸਿੱਖ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆਂ ਨੂੰ ਢਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਮੰਦਰ ਬਣਵਾ ਦਿੱਤੇ।
ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ 'ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਮਟਨ' ਦੇ ਸਦਕਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਹਿੰਦੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾ ਦੀ ਨਸਲ ਅਤੇ ਬੀਜ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੀ ਕੁਲ ਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਰਪਾ ਰਾਮ ਹਿੰਦੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾ ਦੇ ਜੱਥੇ ਨਾਲ ਸ੍ਰੀ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਸਾਹਿਬ ਪਾਸ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ।ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਹੁ ਨੇ ‘ਮਟਨ’ ਦੇ ਚਸ਼ਮੇ ਦੇ ਇਰਦ ਗਿਰਦ ਬਣਵਾਏ ਗਏ ਸਾਰੇ 8 ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਢਾਹ ਦਿੱਤੇ। ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਨ 1700 ਦੇ ਲਗਭਗ ਤੋਂ ਆਬਾਦ ਹੋ ਚੁਕੀ ਵੱਡੀ ਸਿੱਖ ਅਬਾਦੀ ਦੇ ਮੁਹੱਲਾ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਹਿੰਦੂ ਡੋਗਰੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਭਰੋਸਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਇਸ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਨਵੇਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਲੀਸ਼ਾਨ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਿਹੜੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਢਾਹੇ ਗਏ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਸਰੂਪਾ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੇ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ। ਪਰ 1944 ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਧੋਖਾ ਡੋਗਰੇ ਹਿੰਦੂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਫਿਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਹਰੀ ਸਿਹੁੰ ਡੋਗਰਾ ਨੇ ਇਸ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ‘ਹਿੰਦੂ ਮੰਦਰ’ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਝ 1944 ਵਿੱਚ ਮਟਨ ਵਿੱਚ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਇਸ ਨਵੀਂ ਮਿਸਾਲ ਰਾਹੀਂ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਹਿੰਦੂ ਸਾਮਰਾਜੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ‘ਸਿੱਖ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬਾਨਾਂ’ ਨੂੰ ਢਾਉਣ ਦਾ ਉਹ ਨਿੰਦਨੀਐ ਅਤੇ ਦਹਿਸ਼ਤੀ ਕੰਮ ਅਰੰਭਿਆ ਗਿਆ ਜਿਸ ਦੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਿਸਾਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮਿਲਦੀ। ਇੰਝ ਭਾਰਤੀ ਉਪ-ਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ, ਸੁਤੰਤਰ, ਅੱਡਰੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੌਲਿਕ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਰੱਖਦੀ ਕੌਮੀਅਤਾ ਦੀ ਸਭਿਅਤਾ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕੇਂਦਰ ‘ਗੁਰਦੁਆਰਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਜਾਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀ’ ਨੂੰ ‘ਹਿੰਦੂ ਡੋਗਰਾ ਰਾਜ ਸ਼ਕਤੀ’ ਦੀ ਦਹਿਸ਼ਤੀ ਗੈਰ ਮਨੁੱਖੀ ਆਂਤਕੀ ਕਾਰਵਾਈ ਰਾਹੀਂ ਢਾਹ ਕੇ ਮੁਕਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਜਦੋਂ ਜੱਥੇਦਾਰ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਪਹਿਲੀ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ‘ਬੇਚਾਰਗੀ’ ਦੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਡੇਗੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਫਿਰ ਕੀ ਕਰੇ ?
4. ਜਿਸ ਸ਼ੰਕਰਾਚਾਰਿਆਂ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਸਵਾਮੀ ਚਿੰਦਾਨੰਦ ਸਰਵਸਤੀ ਵਰਗਿਆਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਤੁਰੀ ਹੋਈ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ "ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਕੋਸ਼” ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬ ਗਏ ਹਨ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਅਕਸ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੀ ਇਕ ਸੁਧਾਰਵਾਦੀ ਜਾਤੀ ਜਾਂ ਵਰਗ ਜਾਂ ਲਹਿਰ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿ ਗਏ ਹਨ। ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਭੁੱਲ ਗਈ ਕਿ ਇਹ ਉਹੀ ਲੋਕ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾਂ ਸਵਾਮੀ ਦਯਾਨੰਦ ਵਰਗੇ ਸਿੱਖ ਵਿਰੋਧੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੋਖੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਚਲਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਹੰਢਾਈ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਦੂਜਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੱਖ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸ੍ਰੀ ਨਗਰ ਵਿਖੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਹੀ ਧਰਮਸਾਲ ਵਾਲੇ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਇਸੇ ਪਰੰਪਰਾ ਨੇ ਬਲਾਤ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ‘ਸ਼ੰਕਰਾਚਾਰੀਆ ਮੱਠ’ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਜਦ ਕਿ ਇਸ ਪਹਾੜੀ ਤੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਦੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਧਰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਹੈ। ਭਾਈ ਕਾਨ੍ਹ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨਾਭਾ ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰੇ ਹਨ।
5. ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹੀ ਸ਼ਹਿ ਨਾਲ ਜੰਮੂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਊਧਮ ਪੁਰ ਵਿਖੇ "ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਚਰਨ ਕਮਲ ਅਸਥਾਨ, ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਜੀ” ਪਿੰਡ ਸ਼ੇਰ ਮੰਜਲਾ, ਤਹਿਸੀਲ ਰਾਮਨਗਰ ਨੂੰ ਨਵੰਬਰ 1984 ਨੂੰ ਹਿੰਦੂ ਅਤਿਵਾਦੀਆਂ ਨੇ ਅੱਗ ਲਾ ਕੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਲਡਿੰਗ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਢਾਅ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਹਿੰਦੂ ਅਤਿਵਾਦੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਅੱਜ ਤਕ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ। ‘ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਗਿਆਨ ਗੋਦੜੀ’ ਹਰਿਦਵਾਰ ਦਾ ਮਸਲਾ ਤਾਂ ਸਿੱਖ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਹਿੱਤਾਂ ਦੀ ਭੁੱਖ ਨੂੰ ਪੱਠੇ ਪਾਉਣ ਲਈ ਚੁੱਕੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਪਰ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਸਭ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਕਿ ਇਸ ਸਭ ਉਪਰੋਕਤ ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਅਤੇ ਖੁਦ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬਾਨ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਲਈ ਅਤੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਮਟਨ ਸਾਹਿਬ ਲਈ ਇਹ ਖੁਦ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਚਿੱਠੀਆਂ ਵੀ ਪਾ ਚੁਕੇ ਹਨ।
6. ਸ੍ਰੀ ਲਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਡਵਾਨੀ ਦੇ ਹੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਤ੍ਰੀ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਮਿੱਥ ਕੇ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਚਿੱਠੀ ਸਿੰਘਪੁਰਾ ਵਿਖੇ 36 ਗੁਰ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਕਤਲੇਆਮ ਰਾਹੀਂ ‘ਭਾਰਤੀ ਅਜੈਂਸੀਆਂ’ ਵੱਲੋਂ ਹੀ ਮੌਤ ਦੇ ਘਾਟ ਉਤਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਿਸ ਦੀ ਅੱਜ ਤਕ ਕੋਈ ਜਾਂਚ ਨਾ ਖ਼ਾਲਸਾ ਪੰਥ ਕਰਵਾ ਸਕਿਆ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਭਾਜਪਾਈ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਕਤ ਵੀ ਭਾਈ ਵਾਲ ਬਾਦਲ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਹੀ ਕਰਵਾ ਸਕੀ। ਜਦ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਬੰਦੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਵਿੱਚ ‘ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ’ ਕਹਿ ਕੇ ਇਸੇ ਅਡਵਾਨੀ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਤ੍ਰੀ ਹੁੰਦਿਆਂ ਮਰਵਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਵਾਰਸਾਂ ਨੇ ਕਬਰਾ ਤੋਂ ਕਢਵਾ ਕੇ, ਜਾਂਚ ਕਰਵਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਹੋਣ ਅਤੇ ਆਮ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨਾਗਰਿਕ ਹੋਣ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣੀਕਰਨ ਵੀ ਲੈ ਲਿਆ ਸੀ। 
ਸ੍ਰੀ ਲਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਡਵਾਨੀ ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਆਤਮ ਕਥਾ "ਮਾਈ ਕੰਟਰੀ ਮਾਈ ਲਾਈਫ਼” ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਲਮ ਨਾਲ ਕਬੂਲਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਸ੍ਰੀ ਅਡਵਾਨੀ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਅਧਿਆਇ 7 ਦਾ ਪੰਜਾਬ ਸੰਬੰਧੀ ਲੇਖ "ਦਾ ਟਰੋਮਾਂ ਐਂਡ ਟਰਿੰਫ ਆਫ਼ ਪੰਜਾਬ” ਅਰਥਾਤ ਭਾਰਤ ਮਾਤਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਜਖ਼ਮ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਕੇ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ ਵਿਜੈਦਸ਼ਮੀ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਜਲੂਸ। ਟਰੋਮਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਖ਼ਮ। ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿਚ ਹੀ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਭੂਗੋਲਿਕ ਖਿੱਤਾ ਨਾ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਦੇਵੀ ਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਟਰਿੰਫ ਇਕ ਰੋਮਨ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੋਮਨ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਸੱਭਿਅਤਾ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਜਰਨੈਲ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਜਰਨੈਲ ਵਜੋਂ ਰੋਮਨਾਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿਚ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਉਸ ਫ਼ਤਿਹਯਾਬੀ ਦੇ ਜਸ਼ਨ ਜਲੂਸ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਨੇਸਤੋਨਾਬੂਦ ਕਰਕੇ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਅਡਵਾਨੀ ਜੀ ਵਲੋਂ ਪੰਜਾਬ ਚੈਪਟਰ ਦਾ ਆਰੰਭ ਸਮੁੱਚੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸੰਪਰਦਾਇਕ ਨਿਰੰਕੁਸ਼, ਨਿਰਦਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੈਂਤ ਸੋਚ ਦਾ ਹਿੰਦੁਤਵੀ ਪ੍ਰਗਟਾਅ ਹੈ ਜੋ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਅੱਡਰੀ, ਵਿਲੱਖਣ ਅਤੇ ਸੁਤੰਤਰ ਸਿੱਖ ਸੱਭਿਅਤਾ ਨੂੰ ਢਿੱਡੋਂ ਨਾ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹੋਏ ਨਿਗਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਆਖਿਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ਰਾਹੀਂ ਬੁਰਕੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਹੈ।ਪਰ ਜਦੋਂ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਈਵਾਲੀ ਨਾਲ ਸੱਤਾ ਹੰਢਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮ ਦੀ ਇੰਤਹਾਂ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ? ਤੇ ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਦਾ ਜੱਥੇਦਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਖੜ ਕੇ ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਦੀ ਅਜ਼ਾਦ ਹਸਤੀ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂ ਸੁਧਾਰਵਾਦੀ ਲਹਿਰ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਫਿਰ ਕੀ ਪੰਥ ਖ਼ਾਲਸਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ ?
ਫਿਰ "ਟਰਿੰਫ” ਜਸ਼ਨ ਦਾ ਅਡਵਾਨੀ ਖੁਦ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਵਿਜਈ ਜਲੂਸ ਕੱਢਦਾ ਹੈ। ਸ੍ਰੀ ਅਡਵਾਨੀ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਪੰਨਾ 423 ਤੇ ਇਸੇ ਗੱਲ ਦੀ ਪ੍ਰੋੜ੍ਹਤਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸ੍ਰੀ ਅਡਵਾਨੀ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਵਿਚਰ ਰਹੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਬੁਰੇ ਇਰਾਦਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਏਕਤਾ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪ੍ਰੋੜ੍ਹਤਾ ਵਿਚ ਅਡਵਾਨੀ ਸਾਹਿਬ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਤੇ ਫ਼ੌਜੀ ਹਮਲਾ ਕਰਕੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਮੁਕਾਉਣ ਦੇ ਇਰਾਦਿਆਂ ਦੀ ਭਾਜਪਾਈ ਅਤੇ ਸੰਘੀ ਇਰਾਦਿਆਂ ਦਾ ਮੁਜ਼ਾਹਰਾ ਕਿਤਾਬ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਹਿੱਤ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਹਿੰਦੁਤਵਾ ਤਾਕਤਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਉਸ ਵਕਤ ਦੀ ਕਾਂਗਰਸ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਦੇਣ ਹਿੱਤ ਆਪਣੇ ਵਲੋਂ ਛੇੜੇ ਅੰਦੋਲਨ ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਅੰਦੋਲਨ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਵਜੋਂ ਕਿਤਾਬ ਵਿਚ ਫੋਟੋਆਂ ਵੀ ਛਾਪਦੇ ਹਨ। 
ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਬਕੋਲ ਸ੍ਰੀ ਅਡਵਾਨੀ ਜੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਹੱਥ ਅਤੇ ਫੁਲ ਸਪੋਰਟ ਨਾਲ ਅਕਾਲੀਆਂ ਨੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸੂਬੇ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ (ਅਡਵਾਨੀ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਪੰਨਾ 426)। ਦੁਬਾਰਾ ਫਿਰ ਬਕੋਲ ਸ੍ਰੀ ਅਡਵਾਨੀ ਅਤੇ ਭਾਜਪਾ ਧਰਮ ਯੁੱਧ ਮੋਰਚੇ ਰਾਹੀਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਫੁੱਲ ਸਪੋਰਟ ਨਾਲ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਮੁੜ ਗੜਬੜ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ (ਅਡਵਾਨੀ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਪੰਨਾ 429)। ਇੱਥੇ ਅਡਵਾਨੀ ਜੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਨੂੰ, ਅੱਤਵਾਦ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦੇ ਕੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹਮਦਰਦੀ ਰੱਖ ਕੇ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਸਾਬਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਤਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਅਡਵਾਨੀ ਜੀ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਪੰਨਾ ਨੰ: 434 ਤੇ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਮਤੇ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਧਰੋਹੀ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਅਖੰਡਤਾ ਨੂੰ ਖਤਰਾ ਗਰਦਾਨਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਮਤੇ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੀ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਮਤਿ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਪਸ਼ਟ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਰਟੀ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਮਤੇ ਨੂੰ "ਦੇਸ਼ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਧਿਕਾਰਤ ਪੱਤਰ” ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਖੇਰੂੰ-ਖੇਰੂੰ ਕਰ ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ ਦੇਸ਼ ਧ੍ਰੋਹੀ ਚਾਰਟਰ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵਿਘਟਨਕਾਰੀ ਹੈ।ਸ੍ਰੀ ਅਟੱਲ ਬਿਹਾਰੀ ਵਾਜਪਾਈ ਵਲੋਂ ਆਪਣੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਇਸ ਮੱਤ ਨੂੰ ਐਲਾਨਣ ਵਾਲਾ ਮਹਾਂ ਨਾਇਕ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਸੇ ਲਈ ਹੀ ਭਾਜਪਾ ਨੇ ਜੂਨ 84 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ੍ਰੀਮਤੀ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਨੂੰ ਦੁਰਗਾ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਵਾਜਪਾਈ ਨੇ, ਸ੍ਰੀ ਅਡਵਾਨੀ ਸਮੇਤ ਸਮੁੱਚੀ ਭਾਜਪਾ ਨੇ ਸ੍ਰੀਮਤੀ ਗਾਂਧੀ ਨੂੰ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦਾ ਪ੍ਰਾਏਵਾਚੀ ਬਣਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਵਜ਼ਨ ਜਿੰਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਬਣਵਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰੀ ਪਏ। ਇਸੇ ਲਈ ਹੀ ਭਾਜਪਾਈਆ ਅਤੇ ਕਾਂਗਰਸੀਆਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿਚ ਨਿਹੱਥੇ ਸ਼ਹੀਦ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀਆ ਲੋਥਾਂ ਤੇ ਭੰਗੜੇ ਪਾਏ ਅਤੇ ਲੱਡੂ ਵੰਡੇ। ਅਕਾਲੀ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸੱਤਾ ਦੀਆਂ ਨਿੱਜੀ ਗਰਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸਵਾਰਥ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਸਿੱਖਾਂ ਲਈ ਡੈਣ ਬਣ ਚੁਕੀ ਭਾਜਪਾ ਨੂੰ ਵੀ ‘ਗਧੇ ਨੂੰ ਬਾਪ’ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੀ ਕੌਮ ਨਾਲ ਗੱਦਾਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਚਲੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ ਪਰ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਪੰਜ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬਾਨਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਉਸੇ ਹੀ ਰੂੜੀਆਂ ਤੇ ਬਣਾਈ ਗਈ ਲੀਹ ਤੇ ਪੈ ਗਏ ? ਆਖਿਰ ਕਿਉਂ?
ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਦਾ ਕਥਨ ਹੈ "ਕਲ ਆਈ ਕੁੱਤੇ ਮੁਹੀ ਖਾਜ ਹੋਆ ਮੁਰਦਾਰ ਗੁਸਾਈ॥ ਰਾਜੇ ਪਾਪ ਕਮਾਂਵਦੇ ਉਲਟੀ ਵਾੜ ਖੇਤ ਕਉ ਖਾਈ॥ ਪਰਜਾ ਅੰਧੀ ਗਿਆਨ ਬਿਨ ਕੂੜ ਕੁਸਤ ਮੁਖਹੁ ਅਲਾਈ॥ ਚੇਲੇ ਸਾਜ ਵਜਾਇੰਦੇ ਨੱਚਣ ਗੁਰੂ ਬਹੁਤ ਬਿਧ ਭਾਈ॥ ਸੇਵਕ ਬੈਠਨ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਗੁਰ ਉਠ ਘਰੀਂ ਤਿਨਾੜੇ ਜਾਈ॥ ਕਾਜ਼ੀ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ਵਤੀ ਵੱਢੀ ਲੈਕੇ ਹੱਕ ਗਵਾਈ॥ ਇਸਤ੍ਰੀ ਪੁਰਖਾ ਦਾਮ ਹਿਤ ਭਾਵੇਂ ਆਇ ਕਿਥਾਊਂ ਜਾਈ॥  ਵਰਤਿਆ ਪਾਪ ਸਭਸ ਜਗ ਮਾਂਹੀ ॥30॥” (ਵਾਰ ਪਹਿਲੀ)
ਜਜ਼ਬਾਤੀ ਅੰਧਤਾ ਅਤੇ ਧੜੇਬਾਜ਼ੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਸ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਨਾ ਤਾਂ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬਾਨਾਂ ਦਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਜੱਥੇਦਾਰਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਹਾਂ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਖ਼ਾਲਫ਼ਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਦਾਸ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਪ੍ਰਤੱਖ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੇਹੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਵਰਤਮਾਨ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ "ਖ਼ਾਲਸਾ ਪੰਥ” ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਮੁਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਬਤ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਕੌਮ ਪ੍ਰਸਤ ਅਤੇ ਪੰਥ ਅੱਵਲ ਦੀ ਮਨੋਬਿਰਤੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹਰ ਪਾਠਕ, ਸਿੱਖ ਅਤੇ ਖੁਦ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬਾਨ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣਗੇ……
ਧੰਨਵਾਦ ਸਹਿਤ, ਕੁਝ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਨਿੱਤਰਨ ਲਈ ਆਸ ਅਤੇ ਉਮੀਦ ਨਾਲ; ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬਾਨਾਂ ਤੋਂ, ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਤੋਂ, ਧਰਮ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਮੇਟੀ ਤੋਂ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਤੋਂ ਇਸ ਖ਼ਤ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਦੀ ਅਪੀਲ ਨਾਲ, ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ……… 
ਅਤਿੰਦਰ ਪਾਲ ਸਿੰਘ ਸਾਬਕਾ ਐਮ.ਪੀ.
ਧੰਨਵਾਦ ਸਹਿਤ -ਖਾਲਸਾ ਨਿਉਜ




ਜਦੋਂ ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਿੱਖਾਂ  ਕੋਲੋਂ "ਮਹਾਕਾਲ" ਹਾਰ ਗਇਆ !


ਮਿਤੀ  23 ਮਈ 2013 ਨੂੰ ਕਾਨਪੁਰ ਦੇ ਬੁਧੀਜੀਵੀ ਅਤੇ  ਸੁਹਿਰਦ ਵੀਰ ਸਰਦਾਰ ਸੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ,ਜੀ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਾਨਪੁਰ ਦੇ ਭੈਰਉ ਘਾਟ , ਜੋ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ,ਉਸ ਤੇ ਹੋਇਆਆਪ ਜੀ ਦੀ ਜਾਨਕਾਰੀ ਲਈ  ਇਹ ਦਸ ਦੇਣਾਂ ਜਰੂਰੀ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਾਨਪੁਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਡੇ ਤੇ ਬਣੇ ਇਸੇ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ  ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਡੇ ਤੇ ਬਣੇ,  ਇਸ ਘਾਟ ਦਾ ਨਾਮ 'ਭੈਰਉ ਘਾਟ" ਇਸ ਲਈ ਪਇਆ ਹੈ ਕਿਉਕਿ ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਦੇਵਤੇ "ਮਹਾਕਾਲ" ਅਤੇ "ਭੈਰਉ" ਦਾ ਇਕ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮੰਦਿਰ ਵੀ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਭੈਰਉ ਅਤੇ ਮਹਾਕਾਲ ਦੋਵੇ ਹੀ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਹੀ ਅਵਤਾਰ ਹਨਭੈਰਉ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਗਿਆਰ੍ਹਵਾਂ ਅਵਤਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਖੋਤਾ ਹੈ । "ਮਹਾਕਾਲ" ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਰੁਦ੍ਰ ਰੂਪ ਅਵਤਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਭੰਗ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਦਾ ਹੈ ( ਹਿੰਦੂ ਮਿਥਹਾਸ ਅਨੁਸਾਰ)  ਇਸ ਨੂੰ  ਮੌਤ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਕਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਹਿੰਦੀ ਮਿਥਹਾਸ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਦੋਵੇ ਦੇਵਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ  ਚਾਉਣ ਉਸ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਉਣ ਉਸ ਨੂੰ ਅਮਰ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ

ਵੀਰ ਸੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਤੋਂ ਬਾਦ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੀਰ ਹਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਭੱਠੇ ਵਾਲੇ, ਵੀਰ ਮਨਮੀਤ ਸਿੰਘ,ਸਵਾਲੱਖ, ਅਤੇ ਵੀਰ ਕੰਵਲਪਾਲ ਸਿੰਘ ਸਨ ਹੱਥ ਪੈਰ ਧੋਂਦਿਆ ਵੀਰ ਕਵੰਲਪਾਲ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਹਿਆ , "ਵੀਰ ਜੀ ਇਥੇ ਮਹਾਕਾਲ ਦਾ ਮੰਦਿਰ ਹੈ , ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਭੰਗ ਦਾ ਭੋਗ ਲਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਉ ਵੇਖ ਕੇ ਆਈਏ ਕਿ ਉਥੇ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ?"
ਕੰਵਲਪਾਲ ਸਿੰਘ ਦੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹੀ ਅਸੀ ਚਾਰੇ ਵੀਰ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਮੰਦਿਰ ਵਲ ਇਕ ਮਤ ਹੋ ਕੇ ਤੁਰ ਪਏ ਇਹ ਮੰਦਿਰ ਕੁਝ ਉਚਾਈ ਤੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਪੌੜੀਆਂ ਚੱੜ੍ਹ ਕੇ ਆਂਉਦਾ ਹੈਅਸੀ ਜਾਨਕਾਰੀ ਲਈ ਬਾਹਰ ਬੈਠੇ ਮੰਦਿਰ ਦੇ ਇਕ ਪੁਜਾਰੀ ਕੋਲੋਂ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਮੰਦਿਰ ਦਾ ਰਸਤਾ ਪੁਛਿਆ ਤਾਂ  ਉਸ ਨੇ ਫੌਰਨ ਉਥੇ ਜਾਂਣ ਤੋ ਸਾਨੂੰ ਮਨਾਂ ਕਰ ਦਿਤਾਉਸ ਪੰਡਿਤ ਨੂੰ ਮੈਂ  ਦੋਹਰਾ ਕੇ ਪੁਛਿਆ ,ਕਿ " ਕਿਆ ਕਾਰਣ ਹੈ , ਕਿ ਹਮੇਂ  ਉਸ ਮੰਦਿਰ ਮੇ ਨਹੀ ਜਾਂਨਾਂ ਚਾਹੀਏ ? " ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਚਿੜਚਿੜੇ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿਆ ਕਿ, ਆਪ ਡੇਡ ਬਾਡੀ ਜਲਾ ਕੇ ਆਏ ਹੈ, ਆਪ ਕੋ ਵਹਾਂ ਨਹੀ ਜਾਨਾਂ ਚਾਹੀਏ", ਮੈ ਦੋਬਾਰਾ ਕਹਿਆ ਕਿ ਕਿਆ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ ਵਹਾਂ ਚਲੇ ਜਾਏ ਤੋ ?" ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿਤਾ , "ਕੁਛ ਭੀ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ, ਕਿਉ ਕਿ ਵਹ ਤੋ ਆਪ ਹੀ ਮੌਤ ਕੇ ਦੇਵਤਾ ਹੈ ਉਸ ਪੰਡਿਤ ਦਾ ਭਾਵ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀ ਕਿਸੇ ਸ਼ਰੀਰ ਦਾ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਏ ਹੋ ਤਾਂ ਅਪਿਵੱਤਰ ਹੋ ਗਏ ਹੋ ਇਸ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਜਾਂਨ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਮੌਤ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ

ਉਸ ਪੰਡਿਤ ਦੀ ਗਲ ਨੂੰ ਸੁਣਦਿਆ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਸੀ ਚਾਰੇਂ ਉਸ ਮੰਦਿਰ ਦੀਆਂ ਪੌੜ੍ਹੀਆਂ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਸ ਮੰਦਿਰ ਵਲ ਤੁਰ ਪਏਉਥੇ ਅਸੀ ਪੁਜ ਕੇ  ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਮੂਰਤੀਆਂ  ਵੇਖੀਆਂਇਕ ਮਹਾਕਾਲ ਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਭੈਰਉ ਦੀ।   ਦੋਵੇਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਨਾਂ ਤਾਂ ਸ਼ਕਲ ਨਜਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ,  ਅਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਉਹ ਡਰਾਵਨੀਆਂ ਹੀ ਲਗ ਰਹੀਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਦਾ ਵਖਿਆਨ ਅਖੌਤੀ ਕੂੜ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਇਆ ਹੈ

ਮੂੰਡ ਕੀ ਮਾਲ ਦਿਸਾਨ ਕੇ ਅੰਬਰ ਬਾਮ ਕਰਯੋ ਗਲ ਮੈ ਅਸਿ ਭਾਰੌ॥ਲੋਚਨ ਲਾਲ ਕਰਾਲ ਦਿਪੈ ਦੋਊ ਭਾਲ ਬਿਰਾਜਤ ਹੈ ਅਨਿਯਾਰੌ॥
ਛੁਟੇ ਹੈ ਬਾਲ ਮਹਾ ਬਿਕਰਾਲ ਬਿਸਾਲ ਲਸੈ ਰਦ ਪੰਤਿ ਜ਼ਯਾਰੋ॥ ਛਾਡਤ ਜਵਾਲ ਲਏ ਕਰ ਬਿਯਾਲ ਸੁ ਕਾਲ ਸਦਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ਤਿਹਾਰੋ॥
ਅਖੌਤੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ ਪੰਨਾ 810

ਮੈਨੂੰ  ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਇਕੋ ਜਹੇ ਲਗ ਰਹੇ ਸੀ, ਲਾਲ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੋਪੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਦੋਵੇ ਜੁੜਵਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਵਰਗੇ ਇਕ ਜਹੇ ਹੀ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸੀ।  ਦੋਵੇ ਦੇਵਤੇ , ਲੋਹੇ ਦੇ ਜੰਗਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਡੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ।  ਇਕ ਮੂਰਤੀ ਅਗੇ ਚੌਕੜੀ ਮਾਰ ਕੇ , ਵਾਲ ਖਲਾਰ ਕੇ ਇਕ ਕੁੜੀ , ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਬੈਠੀ ਸੀਉਨਾਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਅਖੌਤੀ  ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ "ਕਾਲ ਜੀ ਕੀ ਉਸਤਤਿ" ਵਾਲੇ ਅਧਿਆਏ ਯਾਦ ਆ ਗਏ, ਅਤੇ ਇਹ ਸੋਚਨ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕੇ,  ਕੀ ਇਸਨੂੰ ਹੀ ਮਹਾਕਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਹੀ ਭੈਰਉ ਕਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ,ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ , ਕਿਸੇ ਦਾ ਵੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਇਨਾਂ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੇ ਜੰਗਲਿਆ ਵਿੱਚ ਡੱਕਣ ਦਾ ਕੀ ਕਾਰਣ ਹੈ ? ਜੇ ਇਹ ਆਪ ਇਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਮਾਨ ਹਨ, ਇਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸਦਾ ਡਰ ਹੈ . ਜੋ ਲੋਹੇ ਦੇ ਜੰਗਲਿਆ ਵਿੱਚ ਇਨਾਂ ਨੂੰ ਡਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ?

ਇਸ ਬਾਰੇ ਅਸੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਉਥੇ  ਕੋਈ ਗਲ ਨਹੀ ਕੀਤੀ , ਲੇਕਿਨ ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ  ਮਨ ਅਖੌਤੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਮੈਂ  ਇਹ ਵੀ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਇਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆ ਦੀ ਉਸਤਤਿ ਕਰਕੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਸਿਖਿਆ ਦੇਣਾਂ ਚਾਂਉਦੇ ਸਨ ? ਇਹ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥੀਏ  ਦਿਮਾਗ ਤੋਂ  ਦਿਵਾਲੀਏ ਹੋ ਚੁਕੇ ਹਨ, ਜੋ "ਕਾਲ ਜੀ ਕੀ ਉਸਤਤਿ" ਉਪਰ ਵੀ "ਪਾਤਸ਼ਾਹੀ 10" ਲਿੱਖ ਕੇ ਇਸਨੂੰ ਵੀ "ਦਸਮ ਦੀ ਬਾਣੀ" ਕਹੀ  ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਕਰਤਾਰ ਦੀ ਉਸਤਤਿ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਰਬੰਸਦਾਨੀ ਗੁਰੂ ਨੂੰ "ਮਹਾਕਾਲ ਦਾ ਉਪਾਸਕ" ਬਣਾਈ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ

ਅਸੀ ਪੌੜੀਆ ਉਤਰ ਕੇ ਥੱਲੇ ਚੁਕੇ ਸੀ ਜੋੜੇ ਪਾਂਦੇ ਹੀ ਮੇਰੀ ਨਜਰ ਉਸ ਪੁਜਾਰੀ ਵੱਲ ਪਈ ਜਿਸਨੇ ਸਾਨੂੰ ਉਪਰ ਜਾਂਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਸੀ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮਨੋਂ ਇਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ  ਕਿ ਇਨਾਂ ਚਾਰਾਂ ਵਿਚੋ ਇਕ ਨਾਂ ਇਕ ਤਾਂ ਗਇਆ ਹੁਣ ! ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕੁਰਾਇਆ, ਗੱਡੀ ਵਲ ਤੁਰ ਪਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀ ਚਾਰੇ , ਇਕੱਠੇ ਹੀ  ਆਏ ਸੀ ਗੱਡੀ ਕਵਲਪਾਲ ਡ੍ਰਾਈਵ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਵੀਰ ਹਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਉਸ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸੀ  ਗੱਡੀ ਦੇ ਤੁਰਦਿਆਂ  ਹੀ ਵੀਰ ਹਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਵਿਅੰਗ ਕਰਦਿਆ  ਬੋਲੇ, " ਚਲੋ ਵੀਰੋ ਤੁਸਾਂ ਉਸ ਪੰਡਿਤ ਦੀ ਤਾਂ ਗਲ ਮੱਨੀ ਨਹੀ , ਤੇ ਡੇਡ ਬਾਡੀ ਦਾ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮਹਾਕਾਲ ਨੂੰ ਮਿਲਨ ਚਲੇ ਗਏ ਜੇ ਇਕ ਨੂੰ ਵੀ ਕੁਝ ਹੋ ਗਇਆ  ਤਾਂ " ਮਹਾਕਾਲ ਦੀ ਗੁੱਡੀ ਤਾਂ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹ ਜਾਣੀ ਹੈ "   ਵੀਰ ਜੀ ਦੀ ਇਹ ਗਲ ਸੁਣ ਕੇ  ਸਾਰੇ ਹਸਣ ਲਗੇ ਮੈਂ ਵੀਰ ਹਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਗਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਂਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿਆ ਕਿ ਵੀਰ ਜੀ "ਜੇ ਸਾਡੇ ਵਿਚੋਂ  ਕੋਈ ਨਾਂ ਮਰਿਆ , ਤਾਂ ਤੇ ਇਸ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਪੋਲ ਖੁਲ ਜਾਂਣੀ ਜੇ" ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬੈਠੇ ਮਨਮੀਤ ਸਿੰਘ ਕਹਿਨ ਲੱਗ ਪਏ, " ਜੇ ਕੋਈ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਹੂੰਦਾ ਤਾਂ , ਉਸਨੇ ਜਰੂਰ ਮਰ ਜਾਂਣਾਂ ਸੀ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਿੱਖ ਨੂੰ  "ਭੈਰਉ ਅਤੇ ਮਹਾਕਾਲ" ਹੱਥ ਵੀ ਨਹੀ ਲਗਾ ਸਕਦਾ, ਕਿਉ ਕਿ ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ਦਾ ਇਹ ਫੁਰਮਾਨ ਹੈ-

ਆਰਜਾ ਛੀਜੈ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੁ
ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਰੈ ਕਾਲੁ ਖਾਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ੨॥ਅੰਕ 125

ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ਦੇ ਲੜ ਲੱਗੇ ਗੁਰਮੁਖ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ  ਇਸ ਦੇਵਤੇ  "ਕਾਲਨੇ ਕੀ ਖਾਂਣਾਂ ਹੈ ?

ਵੀਰ ਕਵੰਲ ਪਾਲ ਨੇ ਫਿਰ ਸਾਰਿਆ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਕਰਦਿਆਂ ਪੁਛਿਆ ਕਿ , "ਪੰਡਿਤ ਦੇ ਕਹਿਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਕ ਕਿਨਕਾ ਮਾਤਰ ਵੀ ਡਰ ਕਿਉ ਨਹੀ ਆਇਆ ,ਸਾਡੇ ਤਿਨਾਂ ਦੇ ਮੂਹੋ ਇਕ ਸਾਰ ਇਹ ਜਵਾਬ ਨਿਕਲਿਆ ਕਿ ਅਸੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਸਿੱਖ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਹ ਇਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆ ਨੂੰ ਆਪ  ਰੱਦ ਕਰਦੇ ਹਨ

ਗੋਂਡ
ਭੈਰਉ ਭੂਤ ਸੀਤਲਾ ਧਾਵੈ
ਖਰ ਬਾਹਨੁ ਉਹੁ ਛਾਰੁ ਉਡਾਵੈ ੧॥ਅੰਕ 874

ਸਾਰੇ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਜੁਬਾਨ ਤੇ ਭਗਤ ਨਾਮ ਦੇਵ ਜੀ ਦਾ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਭਰ ਆਈਆਂ ਤੇ ਇਹ ਸੋਚਨ ਲੱਗਾ ਕਿ ਸਾਰੀ ਕੌਮ ਹੀ ਮੇਰੇ ਇਨਾਂ ਵੀਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਏ ਤਾਂ ਕੌਮ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀਕਲਾ ਨੂੰ ਕੌਣ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ ? ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾ ਵਾਲਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਸੰਗ ਇਹੋ ਜਹੇ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹੈ, ਜਿਨਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਬਾਣੀ ਨਜਰ ਹੀ ਨਹੀ ਆਉਦੀ ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਹੀ ਸੋਚਦੇ ਨੇ , ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਹੀ ਮਣਦੇ ਨੇ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ਦਾ ਕਹਿਆ ਹੀ ਮਣਦੇ ਨੇ ਕਾਸ਼ ! ਸਾਰਿਆ ਹੀ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਇਹੋ ਜਹੀ ਸੋਚ ਹੋ ਜਾਏ , ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਕਿਸੇ ਕੱਚੀ ਬਾਣੀ ਨੂੰ "ਦਸਮ ਬਾਣੀ" ਨਹੀ ਕਹੇਗਾ ਅੱਜ ਅਸੀ ਸਾਰੇ ਫਿਰ ਇਕ ਥਾ ਤੇ ਮਿਲੇ ਤੇ ਵੀਰ ਹਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਵਿਅੰਗ ਕਰਦਿਆ ਕਹਿਆ, ਮਿਤਰੋਂ 20 ਦਿਨ ਹੋ ਗਏ ਅਸੀ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਸਹੀ ਸਲਾਮਤ ਹਾਂ , ਕੋਈ ਵੀ ਮਰਿਆ ਨਹੀ ? ਮੈਂ ਜਵਾਬ ਦਿਤਾ , " ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਿੱਖਾਂ ਕੋਲੋਂ ਮਹਾਕਾਲ ਹਾਰ ਗਇਆ "

ਮੇਰੇ ਪਾਠਕ ਮਿਤਰੋ, ਮੈਂ ਆਪਜੀ ਦੀ ਜਾਨਕਾਰੀ ਲਈ ਇਥੇ ਦਸ ਦੇਣਾਂ ਚਾਉਦਾ ਹਾਂ,ਕਿ ਅਕਾਲੀ ਜੱਥਾ ਕਾਨਪੁਰ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ . ਹਰਚਰਨ ਸਿੰਘ , ਜੋ ਸਾਡੇ ਜੱਥੇਦਾਰ ਵੀ ਹਨ ਅਤੇ ਮਿਤੱਰ ਵੀ ਹਨ ,ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ  ਹੱਲਾ ਸ਼ੇਰੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਾਰਿਆ ਨੂੰ ਇਕਜੁੱਟ ਰਖਣ ਵਾਲੇ ਵੀਰ ਹਨ ਕਈ ਵਾਰ ਸਾਡੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੀਚਾਰਾਂ ਦਾ ਟਕਰਾਅ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,ਪਰ ਉਨਾਂ ਦੀ ਜੱਥੇਦਾਰੀ ਸਾਨੂੰ ਫਿਰ ਇਕ ਜੁਟ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ ਇਕ ਨਾਂਮੁਰਾਦ ਬੀਮਾਰੀ ਜਿਸ ਨੂੰ  "ਕੇਂਸਰ" ਕਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਏਡਵਾਂਸ ਸਟੇਜ ਨਾਲ ਉਹ ਲੜ ਰਹੇ ਹਨ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੇ ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਉਨਾਂ ਦਾ ਉਪਰੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਤੇ ਘਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ  ਕਹਿ ਦਿਤਾ ਸੀ,  ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ 6 ਕੁ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਮਹਿਮਾਨ ਹਨ, ਇਨਾਂ ਨੂੰ  ਦਸ ਦਿਉ ਲੇਕਿਨ ਗੁਰੂ ਦੀ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਅਤੇ ਉਨਾਂ ਦੀ  ਵਿਲ ਪਾਵਰ ਦਾ ਸਦਕਾ , ਅੱਜ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਉਸ ਕੇਂਸਰ,  (ਜਿਸਦਾ ਦੂਜਾ ਨਾਮ ਮੌਤ ਹੈ ) ਨੂੰ ਵੀ ਉਨਾਂ ਨੇ ਅਪਣੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਦਰਬਾਨ ਬਣਾਂ ਕੇ ਖੱੜਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ  ਹੈ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਅਸੀ ਸਾਰੇ ਹੈਰਾਨ ਹੂੰਦੇ ਹਾਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲੋ ਬਹੁਤੇ ਚੁਸਤ ਅਤੇ ਕੜਕ ਅਵਾਜ ਅਤੇ ਰੋਬੀਲਾ ਸੁਭਾਅ , ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗੀ ਹੀ ਹੈ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਕੇਂਸਰ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਮੌਤ ਦਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀ ਹੈ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਤਾਕਤ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਥੋ ਮਿਲ ਰਹੀ ਹੈ ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਬਖਸ਼ੀ ਮਜਬੂਤੀ ਹੀ ਉਨਾਂ ਦੀ  ਚੜ੍ਹਦੀਕਲਾ ਦਾ ਰਾਜ ਹੈ

ਵੀਰੋ ! ਹਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਵੀਰ ਜੀ ਬਾਰੇ ਇਹ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਪਰਿਚਯ ਦੇਣ ਦਾ ਇਕੋ ਇਕ ਕਾਰਣ ਇਹ ਹੈ ਕਿ , ਮੌਤ ਇਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਮੈਂ ਤੇ ਹੀ ਆਉਣੀ ਹੈ , ਸਭ ਨੂੰ ਆਉਣੀ ਹੈ ਸ਼ਰੀਰ ਤਾਂ ਅਪਣੇ ਸਮੈਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਦਾ ਮਰ ਜਾਂਣਾਂ ਹੈ ਇਸ ਜੀਵਨ ਨੂੰ  ਕਿਸੇ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਕੋਲ  ਵਧਾ ਅਤੇ ਘਟਾ ਸਕਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀ ਹੈ  ਮਹਾਕਾਲ ਜਾਂ ਭੈਰਉ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤਿਆ ਜੇ ਮਨੁਖ  ,ਮੌਤ ਤੋਂ ਬੱਚ ਸਕਦਾ ਹੂੰਦਾ ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਇਸ "ਮਹਾਕਾਲ" ਦੀ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਦੀ ਵੀ , ਕੋਈ ਵੀ, ਨਹੀ ਮਰਦਾ ਹਾਂ ਮਨੁਖ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਦਾ ਮਰਨਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਨਹੀ ਅਖਵਾਉਦੀ, ਗੁਰਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਮਨੁਖ ਮਰੇ ਹੋਏ ਮੁਰਦੇ ਅਖਵਾਉਦੇ ਹਨ ਜਿਨਾਂ ਦੀ ਜਮੀਰ ਮਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਅਪਣੇ ਜਮੀਰ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਸੁੱਚਾ ਰਖਣਾਂ ਹੈ ,ਤਾਂਕਿ ਸਾਡੀ ਜਿਉਦਿਆ ਜੀ ਮੌਤ ਨਾਂ ਹੋ ਜਾਏ ਜਿਉਦਿਆਂ ਜੀ ਅਸੀ ਮਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਲਾਸ਼ਾ ਨਾਂ ਬਣ ਜਾਈਏ  ਮੌਤ ਦੇ ਇਹ ਕਾਲਪਨਿਕ ਦੇਵਤੇ ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਕੀ ਵਗਾੜ ਸਕਦੇ ਹਨ ? ਉਨਾਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਤਾਂ ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ
ਜਪਿ ਗੋਬਿੰਦੁ ਗੋਪਾਲ ਲਾਲੁ
ਰਾਮ ਨਾਮ ਸਿਮਰਿ ਤੂ ਜੀਵਹਿ ਫਿਰਿ ਖਾਈ ਮਹਾ ਕਾਲੁ ਰਹਾਉ
ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ : ਅੰਗ ੮੮੫ ਪੰ. ੧੮

ਇੰਦਰ ਜੀਤ ਸਿੰਘ, ਕਾਨਪੁਰ